Nog even en ik ben rijk

Vanmiddag in de stad in een soort van opwelling een lotto-formulier ingevuld. Liep ik al een tijdje mee rond, maar na gisteravond besloot ik het maar te doen. De cijferreeks is voor ingewijden heel herkenbaar:

4 - 8 - 15 - 16 - 23 - 42

***UPDATE***
Nou, het rijk worden laat ik nog maar even achterwege. Het enige dat klopte op mijn lot was de datum van de trekking, maar dat schijnt niets op te leveren.

Wat bracht 2005 ons?

Ik had het gisteren al aangekondigd, vandaag een post met de dingen die me van 2005 echt zijn bijgebleven en die ik misschien over een paar jaar ook nog wel weet.

Mijn laatste post vorig jaar ging over de tsunami, Theo van Gogh en de aanslag in Madrid. En eigenlijk is er dit jaar weinig veranderd, alleen in de nuance dan.

Het begin van het jaar stond in het teken van de tsunami. En dan vooral over de gevolgen, de wederopbouw en de grote inzamelingsactie waardoor iedereen toch wel een warm gevoel kreeg. Hoe schrijnend was het verschil met de inzamelingsactie voor de aardbeving in Pakistan. En heeft iemand de tsunamikrant gelezen waarin melding werd gemaakt over hoe de gelden waren besteed? Een beter voorbeeld dat nieuws beperkt houdbaar is, kan je bijna niet aandragen.

Het weer liet zich trouwens toch goed gelden dit jaar. Rita en Katrina joegen het water en de benzineprijzen tot ongekende hoogte. Veel overlast in de Verenigde Staten en ik kan me vergissen, maar volgens mij zaten veel Nederlanders een beetje te gniffelen over het slecht optreden van hun president en het feit dat wij wél dijken weten te bouwen. Niemand kwam op het idee voor een inzamelingsactie, met een oorlog in Irak die het land miljarden kost was dat ook een beetje vreemd geweest. Een soortgelijk argument ging wat mij betreft ook wel voor Pakistan, want een atoommacht, op.

De moord op Van Gogh dreunde door op het gebied van terrorisme bestrijding. Er is dit jaar heel veel gebeurd. Samir A. werd vrijgelaten, weer opgepakt en ligt nu in het ziekenhuis waar hij met veel Westerse kennis en medicijnen wordt geholpen. En dat terwijl hij zo tegen dat hele Westerse gedoe was. Ik had hem op een ezel naar het ziekenhuis vervoerd en daar af en toe een natte doek op z´n voorhoofd gelegd. Zo doen ze dat in de door hem zo aanbeden landen toch ook?

Maar wij kregen legitimatieplicht, kleurcodes om de terreurdreiging aan te geven en meer van die onzin. Heb ik nu een rustiger gevoel? Niet echt. Maar ik had ook daarvoor niet echt een onrustig gevoel. Misschien ben ik door al die maatregelen nog wel onrustiger geworden. Want als je ziet in wiens handen onze veiligheid ligt, ga je toch twijfelen. Ze kunnen hun eigen diskettes niet eens in de gaten houden...

En dan was er natuurlijk de aanslag in Londen, gevolgd door een bijna aanslag in hetzelfde Londen. Engeland leek ogenschijnlijk onaangedaan, maar een paar weken later werd een onschuldige Braziliaan wel standrechtelijk geexecuteerd in de metro, alleen omdat hij voor de tijd van het jaar een te dikke jas aanhad en niet reageerde op bevelen van de politie.

In Nederland zal me het optreden van de diverse politici wel bijblijven. Links en rechts, dit jaar hebben ze bewezen dat het sensatiebeluste en mediageile mensen zijn die alles doen en roepen om maar in het nieuws te komen. Zowel bij kabinet, coalitie en oppositie komt het op mij over alsof ze reageren op de waan van de dag, zonder een duidelijk doel voor ogen. D(raaikont) 66 heeft zich hierbij wel het meest laten kennen. Peter R. de Vries is voor mij (bijna) politicus van het jaar omdat hij zich tenminste aan z´n uitspraak hield om niet mee te doen als hij minder dan 41% mensen achter zich kreeg.

Mijn sporthoogtepunt zal niemand verbazen. Vaste bezoekers weten waar mijn interesse op sportgebied naar uitgaat. Het wereldkampioenschap van Fernando Alonso, de jongste wereldkampioen ooit, was om in te lijsten. Ik geef toe dat ik liever Raikonen op die plek had gezien, maar Mercedes had teveel problemen om een goede motor te leveren. Goed nieuws is ook dat er volgend jaar nog steeds een Nederlander in de Formule1 rijdt. Slecht nieuws is dat het uitgerekend de meest arrogante bal is die ze hebben kunnen vinden.

En ik zal vast nog wel iets vergeten, maar deze dingen zijn voor mij tekenend voor 2005, hetgeen heel veel over 2005 zegt. Het was niet goed, het was niet slecht, een jaar van 13 in een dozijn. Benieuwd wat 2006 ons gaat brengen, een fijne jaarwisseling!

***UPDATE***
Het oliebollenbakken is zonder brandwonden gelukt. Eén kilo bakkersmeel met een ons bakkersgist, een ei, een liter melk en wat zout, heeft tot bijna 50 oliebollen geleid. Gelukkig hebben we een buurman bereid gevonden een portie aan te nemen.

Daarnaast ook nog een stuk of 10 appelbeignets gebakken.

Let vooral op de schort, gemaakt uit originele Zeeuwse klederdracht stof. Oersterk en dus niet kapot te krijgen.

Aquarelleren

Heel veel mensen denken dat het kleine plaatje van een aquarel bij m´n vorige post ook van mij hand is. Helaas niet. Als ik ooit zo goed word, schreeuw ik het uit van vreugde.

Ik moet de site met mijn aquarellen eens een flinke opknapbeurt geven, maar tot die tijd zijn ze hier en hier te zien.

Ik hoop niet dat dit een te grote deceptie is.

Trugkieke naar 2005

Nu het jaar er bijna opzit, wordt het toch even tijd om terug te kijken. Vandaag even naar wat 2005 voor mij persoonlijk betekende. Verwacht nu niet al te veel hoogdravende teksten, want over het algemeen verloopt m´n leventje redelijk rustig, maak ik me niet al te vaak ergens vreselijk druk over en relativeer ik problemen gewoon uit de weg.

Zo heb ik me rot zitten bedenken over hoogte- en dieptepunten, maar eigenlijk ben ik niet verder dan één gebeurtenis gekomen die in die categorie valt. Hoogtepunt dit jaar was overduidelijk mijn trip naar Tanzania van afgelopen november.

Ik heb daar toch een aantal dingen gezien waardoor je je realiseert dat wij het hier allemaal nog niet zo slecht hebben.

Tegenvaller dit jaar was (en is, want het loopt nog steeds), de ellende met m´n bloeddruk. Maar omdat dat nog niet achter de rug is kan ik niet over een dieptepunt spreken, wie weet wat er nog achteraan komt. Aan de andere kant, met de bloeddruk die ik in eerste instantie had, moet ik misschien juist spreken van een hoogtepunt.

Gelukkig lijkt het door voldoende te snoepen uit de chemische snoepdoos behoorlijk onder controle te zijn. Maar het is niet iets wat voor mij per sé had gemoeten.

Memorabel was weer wel dat ik aardig wat vaste bezoekers heb op m´n weblog. In absolute getallen niet vreselijk veel, maar wel veel mensen die terugkomen en opmerkingen achterlaten op mijn posts. Daarom alle vaste bezoekers hartelijk bedankt, ik hoop jullie ook volgend jaar een beetje te kunnen amuseren.

Daarmee samenhangend heb ik wel moeten constateren dat ik het persoonlijke contact met een paar mensen wat ben kwijtgeraakt, mede door die weblog. Dat ga ik komend jaar weer even rechtzetten.

Verder zijn er nog wat andere zaken die wel even het vermelden waard zijn. Zoals mijn overstap van Schiphol naar Vanderlande. Nieuwe collega´s, nieuwe werkplek, andere verantwoordelijkheden. Een overstap waar ik geen spijt van heb.

Ook heb ik geen spijt van het afketsen van een aanbieding die een headhunter mij deed. Ik heb er lang over nagedacht voor ik de aanbieding heb afgeslagen. Het was op zich een leuke opdracht, maar niet op dat moment.

Ook vermakelijk is de nieuwe hobby die ik er bij heb. Sinds ik een goed fototoestel heb, haal ik vreselijk veel plezier uit het maken van foto´s. Het is in ieder geval een hobby waarmee je buiten komt.

Voor volgend jaar heb ik weinig goede voornemens. Naast wat aan m´n gezondheid werken (met een hele goede stok achter de deur) en het aanhalen van wat verloren gegane contacten, wil ik me weer meer richten op aquarelleren. Ik heb er het afgelopen jaar niets aan gedaan en grappig genoeg kwam ik er van de week achter dat ik alleen maar in 2000, 2002 en 2004 aquarellen heb gemaakt. Dus 2006 hoort helemaal in rijtje thuis.

Morgen kom ik nog even terug met een post over wat me van 2005 is bijgebleven van dingen waar ik niet persoonlijk bij betrokken ben geweest. Tot dan en anders hopelijk tot volgend jaar.

Leuke site

Vroeger had ik een scanner, leuk om mee te luisteren met politie, brandweer en de loodsen op de Westerschelde. Maar sinds de overstap naar C2000 (in ieder geval de eerste stapjes in die richting) is het afgelopen met het afluisteren van de hulpdiensten.

Gelukkig is er nog P2000, dit is het pagersysteem dat bij C2000 hoort. Even kort door de bocht: C2000 is het telefoonsysteem, met P2000 verstuur je sms'jes. En het leuke is, P2000 kun je via internet volgen.

Dan kan bijvoorbeeld hier of hier. De laatste heeft mijn voorkeur omdat je meerdere regio's kan volgen.

Mocht er iemand nog interesse hebben in privacy, dat kun je dan vanaf nu wel vergeten als je 112 belt met het verzoek om een ambulance of brandweer (politie maakt vrijwel geen gebruik van P2000). Zo moest er vanavond een ambulance naar de Piet Heinkade in Vlissingen. De volledige tekst van het bericht luidde:

2e alarmering B PIET HEINKADE 48 VLISSINGEN (VS) KORSAKOV PSYCHIATRIE 2 sterke mannen CPA Zeeland ( Monitorcode )

Lang geleden -vervolg-

Iedereen bedankt voor het medeleven en de goede tips. Het goede nieuws is dat het allemaal ver over is. Zolang ik me maar een beetje rustig hou en vooral m'n hoofd niet teveel naar beneden hou, gaat het allemaal prima. Als ik spoel hoor ik het tot aan m'n linkeroor pruttelen, dus het zat allemaal goed dicht en was dus niet beperkt tot m'n voorhoofdsholten.

Sterker nog, het zou me niets verbazen dat de pijnlijke plekken nu komen van de pogingen die ik heb gedaan om het probleem in een vroeg stadium op te lossen. In de loop der jaren heb ik namelijk wat methoden ontwikkeld die vast niet gezond zijn, maar wel altijd hielpen. Dus ik vermoed dat ik nu wat zaken teveel geprikkeld heb. Nou ja, gaat ook wel weer over.

Maar hoe dan ook, het komt lekker los en ik ben daar vast voor 2006 wel vanaf. En anders doe ik gewoon net alsof.

Dan nog een ander gevalletje.

Ongeveer een jaar geleden begon ik ernstig te twijfelen aan m'n rechteroog. Ik durfde te zweren dat ik er iets minder mee zag dan met links. Enkel op afstanden, want dichtbij zie ik met rechts nog scherper dan links. Ik stapte voor de grap eens binnen bij zo'n low-cost brillenzaak en daar werd inderdaad geconstateerd dat het niet helemaal 100% was, maar niet zodanig dat een bril uitkomst zou kunnen bieden.

Ik ging voor een second opinion naar een wat duurdere zaak en daar werd niets geconstateerd. Voor een third opinion ging ik naar familie en met de meest geavanceerde apparatuur die ik ooit gezien had, werd ook daar geconstateerd dat er niets mis met m'n oog was.

Maar onder het motto: ik ben toch zeker niet gek, besloot ik vanmiddag weer maar eens binnen te stappen bij een winkel en hoera (?) hier constateerde men iets dat in overeenstemming is met m'n eigen waarnemingen. Mijn rechteroog bleek een tussen de -1 en +1 scherpte te hebben. Voor een betere bepaling is een wat uitgebreider onderzoek nodig. Maar erger was m'n oogboldruk. Mijn linkeroog zit in de categorie: het wordt tijd voor een tripje naar de oogarts.

En da's nou ook net m'n oog waar als eerste de bloeddruk klachten de kop opstaken. En bovendien werd er door de huisarts in opleiding toen een verhoogde boldruk gevoeld. Iets wat door de dienstdoende huisarts naar het rijk der fabelen werd verwezen. Zo zie je maar.....

In ieder geval iets om mee te nemen in de bepaling van de beste zorgverzekering.

Daar hoorde ik trouwens vandaag nog een grappig stukje over. De meeste zorgverzekeringen schijnen nog te moeten beginnen aan de contractonderhandelingen met ziekenhuizen e.d. En dat is weer van belang voor de keuze tussen een natura en restitutie basisverzekering. Dus het advies is eigenlijk: lekker wachten tot ergens in februari of garanties loskrijgen dat de ziekenhuizen en huisartsen naar keuze, een contract hebben met de zorgverzekeraar.

Lang geleden

Ik werd vannacht wakker met wat pijntjes die ik heel lang niet had gevoeld, mijn voorhoofdsholten zaten helemaal vol en waren behoorlijk pijnlijk. Had ik vroeger vaker last van, maar sinds een operatie zo'n 15 jaar geleden was ik de overlast een beetje vergeten.

En wat ik ook probeerde, niets hielp. Tot van ik van pure wanhoop om 05:00 zat te stomen. Dat gaf een beetje verlichting en tegen het krieken van de ochtend viel ik eindelijk in slaap.


En nu het tegen de avond loopt, heeft de overlast zich tot een aantal kleine plekjes boven de linkeroog beperkt. En heb ik de rest van de dag weinig anders gedaan dan stomen, spoelen en slapen.

Tja, op zich niet zo vreemd als je ziet wie er op het werk allemaal liepen te niezen en te proesten. En mazzel dat ik er tijdens de Kerstdagen geen last van had. Nu maar hopen dat het dit jaar nog over gaat, want van mijn plannen blijft er ook weinig over. Het hoofd goed stilhouden, da's eigenlijk het enige waartoe ik in staat ben.

***UPDATE***
Het is nu donderdag en ik ben redelijk de nacht doorgekomen. Aan één stuk geslapen en de meeste pijn is wel verdwenen. Hier en daar nog wat onplezierige plekjes maar ik blijf vandaag gewoon stomen en spoelen. En dan hoop ik er dit jaar toch echt nog vanaf te zijn.

Categorie Korenwolf: De Kaloot

Niemand had ooit van de Korenwolf gehoord, totdat deze kleine knaagdieren er de oorzaak van waren dat er bouwprojecten stilgelegd werden, tot in 2005 aan toe.

Gistermiddag ben ik even naar De Kaloot geweest, een klein, op het eerste gezicht weinig interessant strandje aan de Westerschelde.


De Kaloot is één van de polders die rond 1960 ontstonden toen grote delen ten oosten van Vlissingen werden ingepolderd ten behoeve van industrie. Aan de rand van de polder onstond logischerwijs een klein strandje. Door mensenhanden gemaakt dus.

Om de toch wat zieltogende industrie van Zeeland een positieve impuls te geven, werd de Westerschelde Container Terminal bedacht. Het plan is om een grote kade aan te leggen langs de strandjes van de Kaloot, de vaargeul uit te diepen en klaar is Kees.

Fout.

De sterke stroming zorgt ervoor dat op het -door mensenhanden gemaakte- strandje schelpen uit het Plioceen, Pleistoceen, Mioceen en Oglioceen aanspoelen.


En dus hebben milieu.. mensen (wilde eerst freaks schrijven) bedacht dat dit strandje, dat 50 jaar geleden nog niet eens bestond, van onschatbare waarde is en dat er daarom geen containerterminal mag komen. Later zijn er nog een paar levende dieren bijgesleept om een iets sterkere zaak te hebben.

En warempel, in 2003 besloot de Raad van State dat het ontwerp door GS van Zeeland broddelwerk was en dat het plan naar de prullenbak kon. Overigens niet op basis van de schelpjes, maar op basis van onvoldoende onderzoek naar de gevolgen (geluids- en verkeersoverlast) in het achterland. De natuurcompensatie, zo werd wel geconstateerd, voldeed volledig aan de Europese normen.

En inmiddels zijn meer organisaties boos. Zo mag er vanaf 1 januari ook niet meer aan kitesurfen gedaan worden. De reden hiervan is wat praktischer. Een Belgische kitesurfer verloor z´n kite en die vloog in de hoogspanningskabels van de nabijgelegen energiecentrales. In paniek reed de Belg naar huis en even later zorgde een fikse kortsluiting voor tijdelijke problemen met de Zeeuwse energievoorziening.

Ondertussen zijn er nieuwe plannen voor een kleinere container terminal, maar het laatste woord is er nog niet over gezegd. Ach ja, het is een kwestie van prioriteiten stellen zullen we maar zeggen. En als je moet kiezen tussen honderden banen in een niet zo´n sterke economie, of wat schelpje op een strandje dat 50 jaar geleden nog niet bestond, dan liggen mijn prioriteiten iets anders dan die van GroenLinks, SP of milieudefensie. Maar dat mag toch, in een democratie?

Blue Christmas

Er mogen dan wel heel veel liedjes over een White Christmas gaan, het was hier gisteren zulk mooi en zonnig weer dat het meer op een Kerstmis op het Zuidelijk halfrond leek. En door het ontbreken van ook maar het kleinste zuchtje wind, was het ondanks de lagere temperaturen toch vreselijk aangenaam: een echte blue Christmas dus.

En wanneer je in het Zeeuwse bent en niet binnen wilt blijven zitten, dan zoek je met mooi weer uiteraard de waterkant op voor een frisse neus en de blik op wat schepen. Dus na in de ochtend wat bij De Schone Waardin te hebben rondgekeken, in de middag maar richting Rilland-Bath gereden om daar op de dijk even het scheepvaartverkeer te bekijken.

Je bent daar redelijk in de buurt van Antwerpen en de Westerschelde is daar op z´n smalst, vandaar dus de naam "Nauw van Bath". Er is weinig ruimte voor fouten en als het misgaat, gaat het meestal ook goed mis, zoals op 20 juli 2003, toen de containerschepen Pelican I en Maersk Bahrein elkaar hardhandig tegenkwamen.

Hoe scherp de bocht is blijkt wel uit de onderstaande 4 foto´s van het vrachtschip CSAV Santos. Het tijdverschil tussen de eerste en laatste foto is precies 4 minuten.





Mijn fotoblog zal ik later deze week even bijwerken.

Kerstrust??

Gelukkig zijn de Kerstdagen momenten waarop je niet erg veel doet. En da´s maar goed ook, want vannacht is er weinig van slapen terechtgekomen.

Zoals gezegd zit ik bij m´n ouders in Vlissingen en dat België hier letterlijk om de hoek ligt, is aan het vuurwerk wel te horen. Ik gok dat er vannacht in de buurt een aantal kruisraketten zijn ingeslagen, anders kan ik die klappen zo rond 4 en 5 uur niet verklaren.

Gelukkig sliep ik toen nog maar net, want om 3 uur kwam de brandweer met veel toeters en bellen en straat schuin achter ons inrijden. Vanuit m´n raam had ik mooi zicht op de ´bluswerkzaamheden´, al moet het een kleine brand zijn geweest want uitslaande vlammen heb ik niet gezien en de ladderwagen stond er letterlijk voor spek en bonen bij.

Het per ambulance afvoeren van de (lopende, dus vermoedelijk slechts met wat ademhalingsproblemen kampende) bewoners betekende na een half uur tevens het einde van de opschudding.

Ga zo maar eens even richting Westerschelde om van het zonnetje te genieten en de frisse zeelucht op te snuiven.

Tijdig inzenden

Ordina doet best veel voor z'n personeel. Zo worden er voor elke thuiswedstrijd van Ajax (ja sorry... kan er ook niets aan doen, vind het echter nog net geen reden om van baas te veranderen) een paar kaartjes verloot. Je moet er dan wel een vraag voor beantwoorden.

Dit jaar wordt er voor het eerst tussen Kerst en Nieuwjaar gevoetbald. Ook de afdeling die de kaartjes weggeeft moet daar blijkbaar nog erg aan wennen:


***UPDATE***
Door de reactie van Estrellala weet ik nu dat het dinsdag Ajax - Groningen is. Sterker nog, Ajax - ADO werd op 21 september gespeeld. Dus voor welke wedstrijd op welke datum het is weet ik niet, maar ik heb in ieder geval vanochtend m´n antwoord opgestuurd (dat dan weer met dank aan Hagenees Zinned. Enne... ik kijk niemand aan op z´n keuze van voetbalploeg. Eerlijk gezegd interesseert voetbal me nauwelijks, maar als Rotterdammer.. tja, dan heb je weinig keus.

NORAD

Diep weggeborgen in de bergen van Colarado, ligt het Cheyenne Moutain Operations Center.

Een complex dat helemaal is ingericht op het overleven van een select gezelschap mensen na een atoomaanval. Het zal niemand verbazen dat de president van Amerika er daar één van is.

Een complex dat door de cijfers (deuren van 25 ton, gebouwd op veren enz) enorm tot de verbeelding spreekt en daardoor ook in diverse tv-films en tv-series naar voren komt. Zoals in Stargate SG-1, Wargames en het bij mij geliefde South Park.


CMOC kent een aantal bewoners en één daarvan is het North American Aerospace Defense Command, kortweg NORAD. Een militaire organisatie waarin de Verenigde Staten en Canada nauw samenwerken.

Zoals uit de naam van NORAD al blijkt, kijken ze daar vooral naar de hemel. De oorspronkelijke taak was het waarschuwen bij inkomende atoomraketten. Later is die taak uitgebreid met het in de gaten houden van alles wat er in de ruimte gebeurd.

Zo zoekt en volgt NORAD elk voorwerp in een baan om de aarde. Het gaat hierbij om 7500 stukken afval (formaat tennisbal tot groter) en 500 werkende satellieten. En is dan ook niet verbazingwekkend dat NORAD een hotline heeft met NASA en waarschuwt voor elk gevaar dat een Space Shuttle of het Internationale Space Station loopt. Indien nodig stuurt NASA ze even de andere kant op.

Omdat NORAD de beste radars tot zijn beschikking heeft, wordt één keer per jaar de aandacht op iets heel anders gericht. Als op Kerstnacht, de Kerstman zijn werkplaats op de Noordpool verlaat en met z'n slee de wijde wereld intrekt om overal zijn cadeautjes af te geven, zijn de mannen en vrouwen van NORAD paraat om hem op te sporen en te volgen: NORAD tracks Santa.


In 1955 plaatste het bedrijf Sears Roebuck & Co uit Colarado Springs een advertentie waarin kinderen werd opgeroepen om op Kerstavond een telefoonnummer te bellen waar ze informatie over de Kerstman konden krijgen. Helaas werd het nummer verkeerd afgedrukt. Het nummer in de advertentie was de hotline van CONAD, de voorganger van NORAD.

De Director of Operations, Colonel Harry Shoup besloot het spel mee te spelen en gaf live informatie. Een traditie werd geboren en elk jaar stonden op Kerstavond de mensen van NORAD de kinderen persoonlijk te woord. Internet zorgde voor een hele nieuwe dimensie, miljoenen mensen loggen op Kerstavond in om te kijken waar de Kerstman uithangt.

Het is de moeite waard en ieder jaar verzinnen ze iets anders. Militaire installaties over de hele wereld speuren mee en sturen foto's op zodra ze Santa hebben gezien. En uiteraard zorgen de jachtvliegtuigen van NORAD dat Santa een goede escorte heeft.

Klik hier voor een kort demofilmpje (2.0MB)
Voor wie morgen nog boodschappen moet doen: sterkte. Daarnaast iedereen natuurlijk hele fijne Kerstdagen gewenst.

***Attention, incoming message from NORAD ***



***NORAD UPDATE #1: Santa is on his way!!***
De radars van NORAD hebben Santa opgepikt boven Auckland, Nieuw Zeeland. Klik hier voor de eerste beelden van NORAD's Santa-Cam.

Keuzestress

Ik zag Nederlanders toch altijd als een volk dat graag dingen uitzoekt, folders haalt, advertenties bekijkt, even extra informatie inwint, enz als het om de aanschaf van zaken gaat.

Hoe meer aanbieders hoe beter, prijzen vergelijken, kwaliteit, levertijden, garanties. De kreet "Loop eerst eens door de Gouden Gids" leek ons Nederlanders toch op het lijf geschreven.

En wij zijn het toch ook die klagen over de monopolypositie van bedrijven als Chello, de Nederlandse Spoorwegen, de KLM (en SLM) op de luchtroute naar Paramaribo? Kortom, marktwerking, concurrentieposities en meer van die yuppentaal.

Maar wat hoorde ik vanmiddag op de radio (en zag ik even later op Teletekst)?


Dat je soms wat moeite moet doen om ergens doorheen te komen, okee. Maar stress? Dat gaat wel erg ver. En dat de zorgverzekering, internetaansluiting enzovoorts op de lijst staan, dat kan ik dan ook wel weer begrijpen. Maar beseft u wel dat een groot deel van de mensen uit uw familie, waarmee u werkt, in de file staat in de stress raakt als ze een snack moeten uitkiezen? Ik wist niet wat ik hoorde.

Moet gouden informatie zijn voor frietboeren. Want van stress ga je meer eten. Dus komt er zo'n keuzestresskip in het cafetaria om een snack te kopen. Kroket of Frikandel? Of toch een bamihap? Help, ze hebben ook een viandel en een Mexicano... stress... doe er dan maar twee. Maar twee van wat? Help... Vinden we het gek dat een groot deel van het volk te dik is?

Maar wat zou hier toch achterzitten? De mens onderscheidt zich toch juist van de dieren omdat hij de eigenschap heeft om gefundeerde keuzes te maken (of doe ik nu de dieren te kort?) en dan krijg je dit? Dat je in de stress raakt omdat je behalve bij Vodafone ook een abonnement bij KPN of Orange kunt nemen (om over pre-paid nog maar te zwijgen)?

Ik denk dat het meer een algemeen gevoel is "dat het toch allemaal niets uitmaakt" en "dat je toch belazerd wordt je bijstaat".

Op zich is kiezen iets waar ik niet zoveel moeite mee heb. Alleen over de kleur van m'n huidige auto, daar heb ik langer over lopen dubben. Echt waar, over zoiets onbenulligs als de kleur van de lak die één of andere spuiter in Spanje uit z'n verfspuit liet komen. Ik sta nog steeds verbaasd van mezelf, echt waar.

En bij de polls bij Willemijn kan ik ook nooit kiezen. Maar dat is omdat mijn keuze er nooit bijstaat, dus dat telt dan eigenlijk niet echt mee vind ik.

Over de keuze van de nieuwe zorgverzekering ga ik me in m'n komende vakantie eens buigen en het daarbij 'wetenschappelijk' aanpakken. Ik kan me daar eigenlijk wel een beetje op verheugen. Wat dan misschien weer net zo zorgelijk is als lijden aan keuzestress.

De mooiste afsluiting van deze post zou een poll zijn die als volgt luidt:

Heeft u wel eens last met kiezen?
O Ja
O Nee
(maak het vakje van uw keuze zwart)

Call Centers

Iedereen kent ze wel, die call centers waar mensen zitten die je elke keer opbellen en het leven zuur maken. Ik heb het voor de verandering eens omgedraaid. In mijn geval de lezersservice van het Algemeen Dagblad.

Toen ik naar Tanzania ging, voorzag ik geen problemen met m'n post. M'n brievenbus is groot genoeg voor die paar brieven en m'n Nee-Nee sticker houdt allerlei reclame en andere onzin buiten de bus. Groot was mijn verrassing toen ik bij terugkomst toch een uitpuilende brievenbus aantrof.

Dader was het Rotterdams Dagblad, in tabloid formaat, dat dan weer wel. Dus ik besloot maar eens te bellen dat ik heel blij was met hun krant, maar dat ik vanwege het ontbreken van een abonnement niet langer prijs stelde op ontvangst.

Het koste me nog heel wat moeite om de dame te overtuigen dat ik echt geen abonnement genomen had, het adres klopte toch? Vergelijking van telefoonnummer en bankrekeningnummer waren voor haar het bewijs. Ze zou gaan gaan bellen met het nummer dat bij het abonnement stond. Enkele tellen later hoorde ik bij de bovenburen de telefoon overgaan.

Het ging even goed, maar na een paar dagen verscheen de krant weer in de bus. Voor zover hij uit mijn brievenbus stak, wilde ik wel de krant bij de bovenburen in de bus gooien, maar speciaal de brievenbus openen in de vroege morgen, dat ging me toch echt te ver. Opnieuw gebeld, het zou opgelost worden.

Dus niet. Weer maar eens gebeld. Nu gezegd dat ik wilde klagen omdat mijn buren geen krant kregen. "Hoezo dan meneer?" "Omdat hij telkens bij mij in de bus ligt". "Oh.. en u heeft geen abonnement?" "Zou ik anders bellen?". Ze ging het opzoeken in de computer en er bleken twee bovenburen de krant te ontvangen. Die van 54A en 54C. Ter verduidelijking, ik woon dus op 54.

Vervolgens stelde ze de geweldige vraag van welke van beide buren ik de krant ontving? "Nou mevrouw, er staat alleen Rotterdams Dagblad op de krant, niet de naam van de abonnee, dus ik zou het niet weten". Maar wederom zou de bezorger erop aangesproken worden.

Echt verbazen deed ik me niet toen bleek dat ik de krant gewoon bleef ontvangen. Dus vanmiddag weer maar eens gebeld. Nu met de mededeling dat ik mijn loon voor de afgelopen maand nog niet had ontvangen. Ik bezorgde immers het Rotterdams Dagblad bij mijn buurman. In het systeem kon de dame terugvinden dat ik al eerder had gebeld en ze besloot er nu een officiële klacht van te maken.

Om het goed te maken bood ze me een boekje met bonnen aan zodat ik 2 weken de krant gratis kan lezen. Bizar cadeau voor iemand die veel moeite doet om de krant juist niet te ontvangen, maar ach, ik kan het altijd weggeven natuurlijk.

En nu maar hopen dat ik de krant niet meer ontvang, persoonlijk heb ik er een hard hoofd in.

We zijn echt niet allemaal zo - deel 2 -

Op 14 november schaamde ik me diep voor wat er zich in mijn woonplaats had voorgedaan.

En ik niet alleen, want iedereen schreeuwde moord en brand. Maar de daders van het vergrijp bleven onvindbaar.

Niet zo gek lees ik nu, want de daders hebben nooit bestaan, de beroving alleen in gedachten. Het hondje, dat was en is dood. "Psychisch in de war" heet dat. Wat moet je er van zeggen?

Ik zeg maar even niets, het is bijna 21:00, ik ga naar huis en de kerstkaarten schrijven en op de bus doen. Het contract wordt donderdag zeker niet getekend, dus er is geen enkele noodzaak om nog langer hier te blijven. Morgenochtend is er weer een nieuwe dag.

Kwaliteitsprobleem

Ik weet niet of het alleen mijn gevoel is, maar ik vind dat mijn weblog de laatste tijd wat kwaliteit ontbeert.

Niet dat ik in een dip zit, geen zin meer heb of wat dan ook, maar er mist gewoon iets. Ik ben er niet helemaal achter wat het is, maar ik ben een beetje (te) mild. Al was misschien mijn opmerking dat de doodstraf economisch aantrekkelijk is wellicht weer een beetje teveel naar de andere kant.

Het zou kunnen komen omdat ik de laatste tijd veel heb overgewerkt en ik mezelf net elke keer te weinig tijd gun om een stukje te schrijven. Wat dat betreft heb ik mijn hoop dan ook op de periode na Kerstmis gericht.

Ik ben namelijk een hele week vrij. Ik kan me niet herinneren hoelang dat geleden is, maar ik heb nu weinig keus. M'n opdrachtgever is collectief gesloten en dan moet je vanzelf wel mee. Maar nu ik het weet, heb ik er zin in ook.

Wat ook helpt is dat ik tot gisteravond in totaal 1834 declarabele uren bij elkaar heb gewerkt. En ik dus deze week met 2 vingers in m'n neus over de 1850 uur ga komen. En dat betekent weer dat ik m'n maximale winstuitkering bij elkaar heb gesprokkeld. Da's ook mooi zo voor het eind van het jaar. En dus heb ik m'n vakantiedagen wel verdiend vind ik zelf.

Tussen Kerst en Nieuwjaar ga ik dus lekker nietsdoen, thuis wat klussen en mezelf maar eens trakteren op een dagje sauna of zoiets. En dan zal de kwaliteit van m'n weblog ook vanzelf wel weer omhoog gaan.

And the winner is....

De grootste grap is natuurlijk dat Donner vandaag tot politicus van het jaar is gekozen. Met als nummer 2 t/m 5 andere ministers uit het kabinet. In een andere verkiezing was het Verdonk die met de eer ging strijken.

En dat in 2005, het jaar waarin de ene blunder na de andere werd gemaakt. Iedere politicus in de oppositie zou zich de ogen uit de kop moeten schamen.

In een verkiezing onder de Tweede Kamerleden zelf, werd Wouter Bos gekozen. Hoezo een bewijs hoe ver deze lieden van de werkelijkheid (lees de bevolking) afstaan?

Gelukkig kon Donner er zelf om lachen en zag hij het gebeuren als wraak op de Belgen omdat de "saaiste politicus" als winnaar werd gekozen. Wat een zelfkennis van die man.

En daar laat ik het maar bij. Kijkend naar South Park afleveringen en vol van goede voornemens om in de avond nog te doen ben ik op de bank in slaap gevallen. En aangezien ik een grote fan ben van South Park, moet ik dus echt moe geweest zijn.

Die goede voornemens moet ik dan ergens deze week maar ten uitvoer zien te brengen, voor vandaag gaat het even niet meer lukken vrees ik.

Kerstkaarten

Op diverse blogs is te lezen dat menigeen de kerstkaarten aan het schrijven is. En dat het uitzoeken ook wel eens lastig is.

Heb ik geen last van, want ik heb een moeder die sinds een aantal jaren heel creatief het gehele jaar bezig is met het maken van kerstkaarten. En er daarbij zoveel maakt dat er nog veel overblijven nadat alle eigen kaarten verstuurd zijn. Dus kan ik elk jaar hele mooie kaarten versturen.

Een bijkomend voordeel is dat ze voor mij hele speciale kerstkaarten maakt. Zo kreeg ik vorig jaar een plaatje van de Kerstman die de nieuwe kleuren van Martinair showde.

En dit jaar, net terug uit Tanzania, kon het eigenlijk niet uitblijven dat ik een kaart zou krijgen met een referentie aan Tanzania. Vandaag waren m'n ouders bij me op bezoek en inderaad, de Kerstman met Mount Kilimanjaro:

Gemaakt met m'n eigen foto's die ik op internet heb gezet. En uiteraard in 3D motief, al is dat op de scan vooral te zien aan de schaduwen.

Misschien ben ik niet helemaal objectief omdat het m'n moeder is, maar ik vind het wel heel erg fraai wat ze maakt. En dat terwijl ze niet eens zo lang hiermee bezig is. De meeste waardering heb ik nog wel voor het geduld waarmee ze hele kleine dingetjes uitknipt op uitsnijdt. Dat zie ik mezelf nog niet doen.

Dus dit weekend kan ik kaarten gaan uitzoeken en versturen, hebben we dat deel van het jaar ook weer gehad. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat ik het niet leuk vind. Integendeel, vind het wel leuk werk om uit te zoeken en te schrijven.

Met sommige mensen is het eigenlijk de enige band die je nog met elkaar hebt en ik grijp dan ook heel vaak de kerstkaart aan om te beloven volgend jaar vaker contact op te nemen. Nu nog eens proberen mijn beloften ook na te komen.

Inmiddels zijn ze weer op weg naar huis, maar vanmiddag nog even uit staan waaien bij de Maasvlakte. Wat een lekker weertje toch, een stevige noordwester net na springvloed leverde hele mooie plaatjes op. Wat dat betreft gaat er toch niets boven de zee. Zelfs de Kilimanjaro niet.

Trees for Travel

Vliegen is slecht voor het milieu. Dat snapt ieder kind. Net als autorijden, je batterijen opladen, je pc aanzetten..... voor de boompjes en beestjes is dat alles niet echt gezond.

Belangrijkste reden is de CO2 uitstoot. Dit kooldioxyde is een belangrijk broeikasgas en zorgt zoals de naam al zegt, voor een toename van het broeikas effect.

Nou zijn er dingen die juist genieten van C02 en die dingen heten bomen. Probleem is alleen dat die aan de lopende band gekapt worden, zodat er niet alleen meer CO2 bijkomt, maar er ook nog eens minder wordt opgenomen. Conclusie: probleem.

In Tanzania was het onderwerp de revueu al eens gepasseerd. Hadden we de koffieboeren ter plaatste niet meer kunnen helpen door juist NIET te komen en het geld op hun rekening te storten? En uitgerekend de boeren aan de voet van de Kilimanjaro hebben veel last van het wijzigende klimaat. Doordat er minder regen valt, neemt de kwaliteit van de koffiebonen af. En daar kwamen wij uit het Noorden, met het vliegtuig, hun zogenaamd helpen. Er klonk iets tegenstrijdigs in.

Maar welke organisatie het nu opgelost heeft weet ik niet. Was het Fair Trade [mijn beste gok], Esteamwork of toch Ordina? Maar tijdens de evaluatie / rondleiding gisteren, kreeg een ieder dit certificaat in handen gedrukt:

Dus vandaag toch maar even op de site van Trees for Travel gekeken.

Het blijkt dus dat een vliegreis naar Tanzania overeenkomt met 2,5 ton CO2 equivalenten. Zal wel een schatting zijn, want een tripje naar Engeland is 1,25 ton en aangezien we via Heathrow vlogen moet dat er volgens mij nog eens bij. Maar... een kniesoor die daar op let.

Om die 2,5 ton te compenseren, moeten 124 bomen 1 jaar groeien. En om daarbij te helpen, plant Trees for Travel er, speciaal voor mij, 14 bomen bij. Voor ons groepje van 11 zijn dat dus 154 bomen die ergens geplant worden: het Ordina-bos.

Dat kost in totaal €34 (incl. btw) en da's niet veel voor 14 bomen. Ik betaalde dit jaar €12,99 voor 1 Nordman, dus had toch beter een paar bomen bij Trees for Travel kunnen kopen.

Misschien een leuk idee voor een luchtvaartmaatschappij? Een KLM-ticket Amsterdam - Kilimanjaro kost bijvoorbeeld rond de €1100. Een paar euro erbij en je kunt een milieuvriendelijke vliegreis aanbieden.

De donkere dagen voor Kerst...

Gisteren (want ik schrijf dit op vrijdagmorgen) een drukke namiddag / avond gehad.

Eerst van Veghel naar Culemborg voor een rondleiding bij Fair Trade, gevolgd door een evaluatie van het Tanzania project. Tegelijk 3 (!) dvd's met foto's in ontvangst mogen nemen. Ik hoef me met Kerst niet te vervelen.

Vervolgens van Culemborg naar Son voor de Kerstborrel c.q. Kerstdiner bij de baas. Uitgevoerd in de vorm van een oer-Hollands lopend buffet met hachee, hutspot, diverse stampotten, stoofpeertjes etc. Helaas was ik nogal laat vanwege m'n eerdere afspraak, dus waren er alleen nog hutspot en speklapjes over.

En omdat wat het minst lekker is, vaak het langst overblijft, kan ik meedelen dat het een heel goed buffet is geweest, want ook de hutspot was om je vingers bij af te likken.

Daarna naar huis en te laat thuis om nog de pc aan te zetten.

Dagje uit met de stichting

"Wederom een dagje uit met de stichting", ooit kwam ik deze zin tegen bij Lisette en vandaag heb ik het op het werk zelf maar eens verzucht. Het leek wel een gekkenhuis.

Volgende week moet een contract getekend worden, maar uiteraard is er nog heel veel last-minute werk. En dat... tja, wat zal ik er van zeggen? Misschien is de omschrijving "gekkenhuis" wel genoeg en kan ik het hier verder bij laten.

Soms vraag ik me wel eens af wat ik zou willen doen als ik niet in de ict zat? Ik vrees echter dat er niet veel meer is wat ik kan.

Ik heb twee linkerhanden, dus dat sluit al heel veel banen uit. Werken in de zorg is ook zeker niets voor mij, horeca en midden en klein bedrijf idem dito. Ik heb vroeger vijf jaar vakantiewerk bij een bank gedaan. Dat was wel lachen, maar voor een paar weken. Want ik ben werk ook nog eens heel snel beu als er geen uitdaging in te ontdekken is.

Om die reden vallen heen-en-weer en rondje-rond-de-kerk banen als buschauffeur, veerbootkapitein, machinist en piloot af. Als agent zou ik vreselijk veel moeite hebben om mensen te bekeuren als ze een wet overtraden die ik zelf ook belachelijk vind. Dat heb ik in mijn diensttijd wel gemerkt, dingen gewoon doen omdat ze zo horen, dat is (militair en agent) dus ook niets voor mij.

Als brandweerman zou ik me schamen voor m'n collega's en bovendien hopen op branden, is ook niet netjes. Boer is in de basis wel leuk, maar met al die gekke regeltjes (zie mijn agent opmerking) zou dat ook niets voor mij zijn en dan trouwens ook landbouwer, want beesten en ik, da's een slechte combinatie.

En ik ben misschien best wel creatief, maar toch weer niet goed genoeg voor een baan als schilder, beeldhouwer, dichter of romanschrijver. Zingen kan ik ook niet echt goed en acteren of dansen lijkt me echt een gruwel.

Kortom, ik ben een geboren ict'er. En daarom hoeft ook niemand medelijden te hebben als ik druk bezig ben met testmanuals, compliancy matrices of fire requirements. En nu ik net heb opgesomd wat ik allemaal niet kan, heb ik weer de motivatie gevonden om morgenochtend op te staan, in de auto te stappen en gewoon weer verder met m'n werk te gaan.

Ziektenkostenverzekering

Ik heb me vanavond eens wat meer verdiept in de verschillende aanbiedingen van de ziektenkostenverzekering. Het lijkt me allemaal vreselijk lood om oudijzer.

Zo vond ik dat de aanvullende verzekeringen van Interpolis als twee druppels water op die van Zilveren Kruis leken. En wat blijkt, Interpolis brengt z'n aanvullende verzekering onder bij Achmea, de moeder van Zilveren Kruis.

Ik zit nu bij CZ en daar heeft ook Ordina weer een collectieve overeenkomst mee afgesloten. Echter, CZ vindt wel dat je naar een zorgverlener moet die een contract met hun heeft. Anders moet je de rekening zelf betalen en krijg je een deel (ik lees daaruit: niet alles) terug. En laat mijn huisarts (volgens de CZ Zorgatlas) nu geen contract met CZ hebben. Exit CZ dus.

Menzis heeft ook zo'n clausule. Alleen kan ik daar niet terugvinden welke zorgverlener er een contract heeft met ze. Hun website is sowieso niet prettig en die stem van Rogier van Boxtel elke keer op de radio irriteert me ook mateloos. Exit Menzis dus.

En om de keuze helemaal makkelijk te maken, krijgen leden van de Rabo bank 7,5% korting bij Interpolis. Bij Zilveren Kruis krijg je weer korting op een abonnement bij een sportschool. Het lijkt alsof dit echt professioneel aangepakt moet worden, met websites vergelijken en lijsten bijhouden in Excel. Gelukkig hebben "we" tot 1 maart de tijd.

Maar als ik naar de basisverzekering kijk met een gemiddelde aanvullende verzekering, dan heb ik dezelfde dekking als ik nu heb en ben ik toch zo'n €30/maand goedkoper uit. Maar dat addertje.... ik ben op zoek naar dat addertje onder het gras.

De doodstraf

Als Terminator had hij er al niet veel moeite mee, als gouveneur van Californië ook niet.

Vanochtend om 09:01 onze tijd, kreeg Stanly "Tookie" Williams een dodelijke injectie toegediend nadat Arnie een gratieverzoek had afgewezen.

En dus is de discussie rond de doodstraf weer eens opgelaaid, mede omdat deze executie met heel veel aandacht omgeven was. Beroemde Amerikanen als Sean Penn en Snoop Dogg (die zelf blijkbaar ook deel uitmaakte van de bende van Tookie) stonden voor Tookie op de bres.

Zelf heb ik altijd een vreselijk dubbel gevoel over de doodstraf. Wat volgens mij wel als een paal boven water staat, is dat er geen enkel afschrikking van uitgaat. Anders zouden er niet zoveel Amerikanen in Death Row zitten.

Het grote probleem is dat je wel verdomd zeker moet zijn dat de ter dood veroordeelde ook daadwerkelijk schuldig is. En als ik kijk naar de blunders van justitie in Nederland de afgelopen tijd, is dat blijkbaar moeilijker dan je zou denken. Daarnaast zou iemand als Mohammed B. maar al te graag de doodstraf krijgen, om zodoende als martelaar de boeken in te gaan.

Dus in dat soort gevallen zou ik toch maar voor levenslang kiezen, maar in andere gevallen die als een paal boven water staan, zoals vaders die hun hele gezin uitmoorden, zou ik er niet zo gek veel problemen mee hebben.

Maar je moet een eventueel vonnis natuurlijk wel snel uitvoeren. In het geval van Tookie (die op de foto hiernaast wel erg lijkt op een kruising tussen Schwarzenegger en Bob Ross) is wel overdreven lang gewacht.

In 1981 veroordeeld voor een moord uit 1979, dan is het natuurlijk onzin om tot 2005 te wachten met de uitvoering van het vonnis. Dan krijg je ook van die discussies dat iemand plots de Here ontdekt en de brave huisvader gaat uithangen.

Maar in de USA denken ze er blijkbaar anders over. Ook over privacy trouwens, want op de site van de Texas Department of Criminal Justice, staat alle informatie die je maar wilt over de gevangenen in Death Row. Maar Texas (met voormalig gouverneur Bush) loopt dan ook voorop in het aantal uitgevoerde executies.

Dus ben ik nou voor of tegen de doodstraf? Voor mensen waarvan 100% zeker is dat ze de dader zijn en waarvan iedereen vindt dat hij / zij nooit meer deel mag uitmaken van de maatschappij, vind ik het een goede en economische oplossing.

Another day at the office

Wat een dag. Vanaf vanmorgen vroeg met drie man bezig geweest om een document af te krijgen dat volgens ons management vandaag gereed zou zijn. Nou, het is gelukt. Gedrieën hebben we 13MB aan Word documenten geproduceerd, alles bij elkaar zo'n 6 à 700 pagina's groot.

Het is een test manual voor het systeem dat we nu aan het bouwen zijn en er is vanaf het begin wat discussie geweest over de mate van detaillering. Met als gevolg zo'n last-minute actie als vandaag. Maar goed, om 21:00 precies konden we op de SEND knop drukken en hebben we menig mailbox volgepropt.

Meer zal ik er maar niet over zeggen, maar de hele gang van zaken is me niet echt naar de zin. Gezien de beperkte tijd die we hadden is het een goed document geworden, maar als je er objectief naar kijkt.... laten we zeggen dat ik in het verleden betere documenten heb afgeleverd.

Gelukkig ook nog een leuke vraag. In de comments op m'n vorige post, vroeg Sebbo wat Firefox nou precies was, een korte uitleg was op z'n plek. Wel, dat doe ik graag.

Firefox is een internetbrowser, net als Internet Explorer van Microsoft. "Vroeger" zo'n 5 jaar geleden, werd de browserwereld gedomineerd door Netscape, Bill Gates waagde het zelfs te zeggen dat internet niets zou worden. Maar Bill had ongelijk, besefte dat en draaide 180 graden om, besloot alleenheerser op internet te worden en werkte in een jaar tijd Netscape van de markt. Internet Explorer had het internet overgenomen.

Netscape werd opgekocht en het roer werd omgegooid. De source code van de diverse pakketten werd openbaar gemaakt en de Mozilla.org was geboren. Hoofddoel was het samenbrengen van open source software, software die voor iedereen toegankelijke is en waar iedereen aanpassingen voor kan schrijven. Eigenlijk net iets als het GNU project uit welke hoek Linux komt.

Dit in tegenstelling tot Internet Explorer, waar het hart van de software alleen bij Microsoft bekend is waardoor anderen eigenlijk geen schijn van kans hebben en Microsoft een monopolie kan behouden.

Uit de onvrede over Internet Explorer, vooral door de vele veiligheidslekken die er in zaten / zitten, werd Firefox geboren. En ogenschijnlijk zou Firefox vanwege het open karakter sneller doelwit van hackers moeten worden, maar aangezien iedereen de broncode kan bekijken, is er een betere kwaliteitscontrole, worden fouten sneller ontdekt en daardoor ook sneller opgelost.

Daarnaast kent Firefox heel veel extensions, kleine stukjes software die extra functionaliteit aan Firefox toevoegen zodat iedereen kan toevoegen wat hij of zij wil.

En nadat Firefox Internet Explorer met succes had aangevallen, kwam Thunderbird op de 'markt' als concurrent voor Outlook (express). Ook Thunderbird is betrouwbaar en zit vol met handige dingetjes. IE en Outlook hebben nog steeds het grootste marktaandeel, maar de voorsprong kalft stelselmatig af.

Natuurlijk moet iedereen het zelf weten, maar ik ben ruim een jaar geleden overgestapt en kan het iedereen aanraden.

Onbestemde dag

Het was vandaag een beetje vreemde dag die al veel later begon dan ik in gedachten had gehad. Ik werd namelijk redelijk laat wakker, wat ook niet zo gek was omdat ik vandaag m'n wekker niet gezet had. Ach, is ook wel eens lekker.

Van het opruimen is wel wat, maar niet zoveel terecht gekomen. Dat moet dan later in de week maar een beetje gebeuren. Een goede reden om op tijd van het werk te gaan, al heb ik van de week naast het werk ook nog wat andere zaken. Zoals een bezoek aan Fair Trade, annex reünie van Tanzania. Dat zal ook wel wat tijd kosten.

Verder heb ik een stukje geschreven voor de TA-connect, het "afdelingsblaadje" van onze business unit. Samen met mijn andere TA-collega heb ik een stukje over Tanzania geschreven. Omdat het samen schrijven wat lastig ging, hebben we er een soort interview opzet van gemaakt. Op die manier kun je ieder afzonderlijk je verhaal schrijven, plak je het onder elkaar en verwijs je hier en daar naar het antwoord van een ander en klaar is Klara.

Zodra het stukje echt af is, zal ik het wel ergens neerzetten zodat jullie mee kunnen lezen. Al zal er niet veel in staan dat jullie nog niet weten.

Verder heb ik wat met de computer zitten knutselen. Om te beginnen versie 1.5 van Firefox geïnstalleerd op mijn machine. Wie nog met Internet Explorer werkt heeft nu eigenlijk geen goede reden meer om dat te blijven doen.

Er zitten een aantal mooie verbeteringen in het pakket en de extensies zijn behoorlijk aangepast. Zo heb je bijvoorbeeld pagina's die niet in Firefox geopend kunnen worden. Meestal zijn dit pagina's met een bepaalde beveiliging die wel op IE werkt, maar niet op andere browsers (Dit dateert dan nog uit de tijd dat IE zo'n beetje de enige browser van formaat was, dus aanpassingen zullen wel snel volgen).

Vooral software voor telebankieren heeft daar last van. En tot voor kort moest je dus handmatig IE opstarten om de pagina te openen, danwel binnen Firefox aangeven dat je de betreffende pagina in IE wilde zien. Nu kun je dat opgeven en bij het openen van die pagina, stuurt Firefox je automatisch door naar IE. Wel zo makkelijk.

Verder zijn er wat probleempjes met Chello. En nu niet denken van "oh jee, alweer, neem eens een andere provider", want de oorzaak is op zich best wel positief. Chello is namelijk de snelheid aan het verhogen. Maar blijkbaar is dat nog niet overal ingevoerd, want ik kreeg vanavond na een testje, deze melding op m'n scherm:

Ik ga dus veel sneller dan ik eigenlijk zou kunnen. En met downloaden is dat wel te merken ook.

Maar er zijn ook nadelen. Want in 75% van de gevallen kan mijn computer in eerste instantie de gewenste site niet vinden. Ik vermoed dat de DNS servers het nog niet helemaal aankunnen, of dat het wellicht mijn modem (die blijkbaar nog steeds op de "lage" snelheid staat ingesteld) allemaal een beetje te snel gaat. We wachten het nog maar even af, het zal best weer goed komen.

En vanavond nog even op bezoek geweest bij een paar voormalige buren. Ze zijn onlangs verhuisd en omdat de vrouw des huizes in het bestuur van de Vereniging Van Eigenaren zat, zijn we even langs geweest met een bloemetje als bedankje voor de inzet. "We" waren in dit geval de administrateur van de VVE en ikzelf, voorzitter en enig overgebleven bestuurslid.

Dus ja, hoe moet je zo'n "los zand" dagje nou noemen? Vandaar dat ik het maar een onbestemde dag heb genoemd. Ook wel eens leuk voor een keer, het moet alleen geen gewoonte worden.

Een rustig dagje

Na een hectisch weekje met veel overwerk, heb ik het vandaag lekker rustig aan gedaan. Zo rustig dat ik dus weer een heleboel dingen die ik mezelf beloofd had te doen, niet gedaan heb. Gelukkig is er de zondag nog.

Moest er vanmorgen wel vroeg uit, want gisteren had ik geen tijd om m'n Leon op te halen en dat moest vanmorgen dus gebeuren. En ze hadden hem goed verzorgd. Naast de grote beurt is hij ook gewassen en gezogen. Waarschijnlijk durfden ze hun monteurs niet eerder in de buurt te sturen. Ik moet toegeven, hij is er flink van opgeknapt.

Wie niet echt hoeft op te knappen omdat ze er al goed uitziet van zichzelf is de spiksplinternieuwe Miss World.

Wie bij Noord-Europa meteen denkt aan blondines komt nu even bedrogen uit. Want deze donkerharige schone is de mooiste van IJsland. Ze is 21 en luistert naar de naam Unnur Birna Vilhjalmsdottir en laten we eerlijk zijn, alleen om die naam had ze al mogen winnen.

De dames die het verder allemaal niet geworden zijn staan hier. Leuk detail is wel dat de vertegenwoordigster van Engeland de 18-jarige Hammasa Kohistani was. Zij is moslima en komt oorspronkelijk uit Oezbekistan.

En dat is wel weer een leuk bruggetje naar een soortgelijk geval dat we nu in Nederland hebben. Moet Kalou nou wel of geen Nederlander worden?

Allereerst is Kalou natuurlijk een economische vluchteling optima forma. Hij wil alleen Nederlander worden om er zelf beter van te worden, terwijl hij in z'n eigen land niets te vrezen heeft. Integendeel, hij wordt er met open armen ontvangen.

En ik kan zijn kwaliteiten nu ook niet zo groot vinden, dat het vaderland in elkaar stort als we hem niet op kunnen stellen. Conclusie: geen Nederlander maken.

Aan de andere kant, als je ziet wie er wel allemaal van de versnelde procedure gebruik heeft gemaakt, dan is er weer geen reden om Kalou het Nederlanderschap niet te geven. Laten we eerlijk zijn, als voor koninklijke baarmoeder (Maxima) spelen reden is voor een versnelde procedure, dan is het oplossen van het linkervleugelprobleem van het Nederlands Elftal dat ook. Conclusie: wel Nederlander maken.

Kortom: een dilemma. Ook voor Rita natuurlijk en nu ze van de rechter haar huiswerk opnieuw moet doen, is ze natuurlijk tot in haar tenen getergd. En omdat Cruijff en Van Basten zich ermee bemoeien, zal Rita zeker niet sneller toegeven. Integendeel. Laten we eerlijk zijn, Cruijff moet vooral niet denken overal verstand van te hebben en Van Basten stelt de beste middenvelder van Barcelona en Europa (Van Bommel) niet op, maar zit zogenaamd wel met smart te wachten op een aardige speler van Feijenoord.

En het gekke is natuurlijk dat het in andere sporten aan de lopende band voorkomt. Doornbos rijdt op een licentie van Monaco. Veldkamp schaatst voor België, Ten Koortenaar voor Oostenrijk en menig Oostenrijkse of Zwitserse skieër glijdt voor een ander land naar beneden. Maar de voetbalwereld is zo conservatief, die zie ik de regels nog niet wijzigen.

Maar ik zeg: Kalou geen Nederlander maken. Niet voor Kalou, want ik gun het hem van harte, maar een Ivoriaan een paspoort geven alleen omdat hij aardig kan voetballen, is een klap in het gezicht voor al die andere Nederlanders die jaren bezig zijn om hun buitenlandse partner naar Nederland te krijgen, of het Nederlanderschap te geven.

Tot slot ben ik vanavond naar Harry Potter geweest, The Goblet of Fire. Of eigenlijk, Harry Potter is hier langs geweest. Hij stond "zomaar" (BitTorrent) op mijn harde schijf. En ja, je moet natuurlijk wel eerst even kijken voordat je iets weggooit. En dat bleek dus Harry Potter te zijn.

Niet echt een bijster sterke film, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik het boek zelf ook niet zo heel sterk vond. Er komen wel een aantal scene's in voor waarbij ik me afvraag of ik echt naar een kinderfilm zit te kijken, maar ik schat dat die kinderzieltjes tegenwoordig heel wat kunnen hebben.

En ik heb nu ook een file op m'n c: schijf staan die flightplan.avi heet. Morgen eens kijken wat dat nou weer voor ding is.

***UPDATE***
Even iets verklaren over Harry Potter. Het is dus geen slechte film. Er is goed naar te kijken en je verveelt je echt niet. Het is volgens mij wel de minste van alle HP films.

Bijkomend probleem zou ook kunnen zijn dat ik van The Goblet, het boek al had gelezen en van de vorige films niet. Op die manier is een groot deel van de verrassing weg.

De week zit erop

Vandaag eens een keer redelijk op tijd thuis, al zorgde de mist voor een aantal hardnekkige files.

In de file kon ik goed naar het nieuws luisteren en ik vroeg me echt af waar ik in vredesnaam terechtgekomen was. Het leger wordt nu ook in Rotterdam ingezet om te blussen; kabinetscrisis dreigt vanwege een paar cent per dag; de cellen op Schiphol moeten dicht; de cellen op Schiphol blijven open; links blert weer eens over Verdonk; Kalou misschien weer wel of toch weer niet; we "moeten" weer eens militairen naar Afghanistan sturen om de USA te helpen; dezelfde USA die een nieuw klimaatverdrag dwarsboomt......... het is allemaal heel erg vermoeiend als ik eerlijk mag zijn.

Om af te reageren heb ik de lampjes, ballen en slingers maar in de boom gehangen en ga ik zo op de bank hangen om naar Lost 1 2 te kijken.

En dan ga ik daarna wel eens kijken hoe de loting is verlopen. Echt boeien doet me dat niet eigenlijk.

***UPDATE***
Lisette wilde een foto van de boom, wel, hier is tie dan. Klein probleempje met de Nordman was dat er nogal veel takken aan zitten. Het was wat lastig om alle ballen, slingers en lampjes erin kwijt te kunnen. Ik heb er maar een bonte boom van gemaakt, da's mode zegt men.


Bonte loting ook voor het WK2006. Met Argentinië, Servië & Montenegro en Ivoorkust hebben we een leuke poule. Nu moeten we Kalou zeker meenemen, twee broers tegen elkaar op een WK, dat zou wel eens een unicum kunnen worden. Verder hebben we een toekomstige Argentijnse koningin en zitten de grootste criminelen uit Servië & Montenegro in Den Haag in de gevangenis. Wie er ook wint, we hebben altijd prijs!

Een ander leuk scenario zou zijn als Salomon Kalou geen Nederlander wordt, voor Ivoorkust gaat spelen en dat uitgerekend hij het doelpunt maakt waardoor Nederland uiteindelijk wordt uitgeschakeld in de voorrondes. Hongerstakende asielzoekers, brandende Schipholcellen, dat kan Rita wel aan. Maar of ze een voor Ivoorkust scorende Salomon Kalou politiek overleeft????

Verliefd

Sinds vanavond ben ik verliefd. Het kan inderdaad zomaar ineens gebeuren.

De hele week is het al overwerken geblazen, maar vanavond moest ik op tijd weg om m'n Leon weg te brengen voor een grote beurt. Net voor sluitingstijd (koopavond, dus 21:00 uur) kwam ik aan bij m'n Seat dealer in Spijkenisse.

Werd daar ontvangen door een alleraardigste dame, die ook de levering van mijn huidige auto had verzorgd. Even wat aandachtspuntjes voor de beurt opgesomd, ik kreeg een bakje koffie aangeboden en toen kwam het gesprek over de vele kilometers die ik maak en dus de vele servicebeurten die ik per jaar heb.

Nee, de verliefdheid had op dit moment nog niet de kop op gestoken.

Of ik dan, met die vele kilometers, al aan een nieuwe auto toe was? Nee, zo hard gaat het nou ook niet, dat duurt nog wel anderhalf jaar. Wat ik van de nieuwe Leon vond? Mooie auto, ik vertelde ook dat ik nog eens een keer een proefritje wilde maken.

"Waarom nu niet even?" was haar vraag. "Ja, uhh, jullie gaan zo dicht". "Ach, we blijven toch altijd even hangen, wat drinken. Tijd genoeg hoor". En zo werden de sleutels bij een verkoper uit z'n broekzak gelicht en stapten we naar buiten.

Daar stond een Leon 2.0 liter, sportuitvoering met ESP. Wow! Ik stapte in, starte de motor en voor ik het terrein van de garage af was, wist ik het. Ik ben verliefd!

Wat een auto zeg. De wegligging is perfect, de ruimte, werkelijk alles is zoals ik het in mijn auto zou willen hebben. Alleen het armsteuntje miste ik en ik moest handmatig mijn stoel in de juiste stand zetten.

En het fijne was dat de verkoopster al wist dat ik hem toch niet ga kopen de komende tijd en ik dus na het ritje gewoon enthousiast kon zijn zonder de illusie te wekken dat ik volgende week een auto kom bestellen. Het eerste wat ze riep was "En? Verkocht?". Ja hoor, als het enkel aan mij lag wel.

Na het overhandigen van de sleutels stapte ik in mijn vervangende auto.... een Seat Ibiza. Op zich een prima wagentje, maar na een Leon Sport 2.0 een veredelde zeepkist.

Gezag aan boord

Vanavond onthult één van onze luchtvaartmaatschappijen het nieuwe uniform voor het personeel. Het zat er al lang aan te komen, maar nu is het dan zover.

En uiteraard, zoals bij alles in Nederland, gaat er een relletje aan vooraf. Want de strepen op het uniform van het mannelijk cabinepersoneel verdwijnen. En dus zijn de mannelijke medewerkers pissed off.

Wie even vergeten is hoe de uniformen er nu uitzien, kijk even op de site www.uniformfreak.com en vergelijk het huidige uniform met dat van jaren geleden en met dat van vele andere maatschappijen.

Het is dus niet het uniform van de foto hiernaast, wat ik voor het personeel overigens ook niet hoop.

Wat mij natuurlijk triggerde is het strepen relletje dat nu is losgebroken. Want het vrouwelijk personeel schijnt het al jaren streeploos te doen, maar de mannen kunnen blijkbaar niet zonder. Verbazingwekkend. Het schijnt te maken te hebben met het uitstralen van gezag.

Nou heb ik een tijdje rondgelopen in een wereld waar iedereen was voorzien van strepen, sterren en balken en ik kan u verzekeren, het gezag dat iemand uitstraalt komt niet uit die strepen, maar uit de persoon zelf.

Ik ken toevallig een purser persoonlijk en ik weet zeker dat zij geen strepen nodig heeft om haar gezag te doen gelden. Ik schat in dat één blik voldoende is om te laten weten wie de baas is in de cabine.

Of zou het misschien stiekem toch komen dat de mannen het gevoel hadden hoger ingeschat te worden, ook al waren ze "jongste bediende" aan boord? Want voor de gemiddelde passagier is één streep nog altijd beter dan geen streep. Daarnaast kunnen ze nu ook niet meer voor piloot worden aangezien. Flinke klap voor het ego van de heren lijkt me dat.

Strepen kunnen trouwens ook averechts werken. Ik zat eens in de bus met een KLM-dame met maar liefst 3 gouden strepen.... en een bordje "trainee". Ja, dan zou ik me ook liever verbergen.

Ik ben benieuwd hoe het nieuwe uniform eruit gaat zien. Persoonlijk vind ik het huidige ook niet verkeerd eigenlijk (behalve de winterjas, die is redelijk truttig). Maar ja, we hadden al geconstateerd dat ik op mode gebied niet helemaal van deze tijd ben, dus mijn ontkennende opmerking geeft eigenlijk aan dat het uniform echt aan vervanging toe was, want niet meer van deze tijd.

En wie ook niet herkenbaar was aan z'n strepen, maar toch duidelijk een manier heeft gevonden om gezag af te dwingen, is deze man. Air Marshall van beroep en optredend tegen een man die beweerde een bom in z'n tas te hebben. Tja, dat zijn natuurlijk ook geen grapjes. Het was in ieder geval z'n laatste.

***UPDATE***
Plaatjes van de nieuwe uniformen vind u hier. Ik heb ze even bekeken en wat zal ik zeggen.... "hockeytrutje" was het eerste dat in me opkwam eerlijk gezegd. Nee, ik vind het niet mooi. Ik vind het te saai en de kleuren te somber. Met uitzondering van de rugbyshirts, die vind ik wel fraai.

De reactie van Transavia is dat ze willen uitstralen dat ze anders zijn dan anderen. Ik vind het nu juist meer van hetzelfde, maar dan 15 jaar geleden. Retro is nu helemaal in, wellicht dat dat de oorzaak is. Maar bedrijfskleding baseren op een hype is gevaarlijk. Als het over een jaar over is, dan zit je nog jaren aan die kleding vast.

De nieuwe livery van de vliegtuigen vind ik ook niet zo heel fraai (op dezelfde pagina te zien). Het lijkt een beetje op een PVC blaaspijpje waar jongens mee spelen. En die worden altijd met kleurig tape omwonden.

Het lijkt ook alsof de neus van het vliegtuig loszat en ze het met wat tape nog even vastgeplakt hebben zodat ze in ieder geval de Technische Dienst kunnen halen.

Maar had ik al gezegd dat ik er eigenlijk geen verstand van heb? Ik weet alleen wat ik mooi vind en niet, da's alles.

Vliegende bomen

Guess what, ik mag blijven.

Ik had vanmiddag mijn beoordelingsgesprek over 2005. En eerlijk gezegd was het wel een beetje een hamerstuk omdat ik afgelopen jaar al twee keer eerder een evaluatie met de klant had gehad. En dan moet het toch wel vreemd lopen wil de mening in december heel anders zijn dan die in februari en augustus.

Ik heb conform het Ordina beoordelingssysteem een 4 gekregen. Een 1 wil zeggen dat je nodig een nieuwe baan moet zoeken, bij een 5 gaan ze een standbeeld voor je oprichten. En als je doet wat ze van je verwachten, dan heb je een 3. Dus ik zit aan de goede kant van de balans.

Overigens is dit niet een getal dat zomaar uit de lucht komt vallen, maar zit er nog een redelijk objectief systeem achter. En ik kon me er wel in vinden. Met natuurlijk nog wel wat verbeterpunten, anders was het immers een standbeeld voor me geweest. Dus ik heb volgend jaar weer iets om aan te werken.

Hieraan gekoppeld zit ook mijn salarisverhoging, maar dat is iets ingewikkelder. De Raad van Bestuur stelt de salarisruimte vast en aan de hand van alle beoordeling wordt een verdeelsleutel opgesteld. Een "3" krijgt dan bijvoorbeeld 2%, een "4" 3% of zoiets. Persoonlijk mag het van mij wel hoger zijn, maar de RvB heeft ons wel vaker "verrast".

Het hele gesprek duurde anderhalf uur. De eerste 20 minuten hebben we het over mijn beoordeling gehad, de volgende 10 minuten over Tanzania. Het resterende uur hebben we foto's bekeken.

Daarna even doorgereden naar de Praxis in Rotterdam-West (hoewel, ik mag nu wel gewoon Keileweg schrijven, de tippelzone is toch gesloten).

Weleens bomen zien vliegen? Nou, ik vanavond wel. Alsof ze gratis werden weggegeven. Als je een boom in je handen had en je legde hem even neer om een andere te pakken, dan was hij weg.

Ik heb wel een mooie te pakken vind ik zelf. Al kwam ik er thuis achter dat de stam niet helemaal recht is. Maar ja, wie is er perfect? Ik in ieder geval niet, dus mag ik dat dan van mijn boom eisen?

Van de week las ik bij Lisette dat je vreselijk niet meer van deze tijd bent als je nog een boom met één kleur ballen hebt. Nou had ik zelf nog niet het idee dat ik überhaupt al van deze tijd geweest ben, maar om dan nog verder achter te gaan lopen, dat ging me wel wat ver.

Dus vanwege dit goede advies van Lisette: "..Mooi rood is niet lelijk..........gooi er eens wat andere kleuren door heen, doe eens gek, gooi je haar los....." Heb ik m'n haar losgegooid, een paar zilverkleurige ballen en slingers gekocht en de boom zowaar zelfs op een andere plek gezet dan waar hij normaal staat. Ik tril gewoon van opwinding :-)

Nu nog optuigen gaat niet meer lukken denk ik. Moet morgen weer vroeg op, dus ga zo maar naar bed. Heb eigenlijk nog niet gegeten ook, maar dat wordt dan wel weer heel erg laat.

En blij verrast werd ik zojuist door 100% Mike die op zijn weblog aandacht besteed heeft aan m'n tripje naar Tanzania. En terugdenkend aan wat ik daar heb gezien en meegemaakt, slik ik mijn opmerking over de salarisverhoging meteen weer in.

Heerlijk avondje

Ik weet het al jaren: als je op tijd thuis wilt zijn op Sinterklaasavond, moet je zorgen op tijd naar huis te gaan. Door vergaderingen e.d. lukte me dat niet en dus zag ik de files op internet alleen maar groeien. Vandaar dat ik maar tot laat op Schiphol ben blijven hangen. Werk genoeg.

Bij thuiskomst op de bank in slaap gevallen. Ik dacht dat ik het afgelopen weekend wel genoeg had geslapen, ik schijn er maar niet genoeg van te krijgen. Maar ik wist bij wakker worden wel meteen waar ik was, dus dacht niet meer dat ik ergens in Afrika zat.

Zouden de malariapillen (heb zondag de laatste ingenomen) daar iets mee te maken kunnen hebben? Ik weet dat er pillen zijn die nogal geestverruimend werken, maar bij Malarone heb ik niets in de bijsluiter gezien wat daarop leek. Ach ja, zo erg was het nou ook weer niet.

Kwam er ook nog achter dat ik vandaag een beoordelingsgesprek heb in Son. En dat terwijl ik morgen op Schiphol moet zijn. Nou ja, ik moet er om 16:00 zijn, dus dat gaat wel goedkomen. Alleen de voorbereiding is er dus bij ingeschoten. Ben benieuwd of ik mag blijven......

Fotoboek Tanzania 2005

Ik ben gisteravond begonnen met de eerste foto's online te zetten. Wie z'n geduld niet langer kan bedwingen, die moet maar even op http://fotoboek-tanzania.blogspot.com gaan kijken. Het kan een tijdje duren met laden omdat er heel veel foto's opstaan. Wat voor een fotoboek weer niet zo vreemd is.

En voor wie meer van de omgeving wil zien, vanmiddag om 17:00 op National Geographic Channel: The elephants of the Kilimanjaro.

Dat ik gisteren niets gelogd heb, ligt niet aan mij, want eigenlijk wilde ik dit bericht gisteren al plaatsen. Ik had echter een probleempje met Blogger.

Om spam te voorkomen, moet bij iedere update van een weblog waarvan de computer vermoedt dat het een spam-log is, de gebruiker een code intikken aan de hand van een plaatje dat getoond word. Een computer kan dat niet, dus voorkomen ze daarmee dat Blogger wordt misbruikt voor reclame en andere troep.

Een van de kenmerken van een spam weblog is volgens Blogger dat je linkt naar berichten binnen datzelfde blog. En dat doe ik, dus vandaar dat de computer me eruit gepikt heeft. Er loopt nu inmiddels een verzoek om me op de witte lijst te zetten, maar doorvoor moet de weblog handmatig bekeken worden.

En gisteren stond er deze tekst op m'n scherm:Dus tikte ik nietsvermoedend "smenita" in. Helaas, volgens de computer was dit niet goed en moest ik de letters intikken zoals ze op het plaatje verschenen. Nou kan het aan mij liggen, maar ik zag (en zie) niet in wat ik fout deed.

Probleem was wel dat ik hierdoor niets kon posten. Ik heb het ook geprobeerd met Internet Explorer, maar ook daar kwam "smenita" tevoorschijn. De hele avond lang. Gelukkig heb ik er niet van gedroomd.

Nu staat er....op m'n scherm en als jullie deze post kunnen lezen, dan heb ik de bovenstaande tekening terecht als "wjfjg" geïndentificeerd.

Weer een beetje op orde

Ik kan weer inloggen en heb vanochtend dus al mijn mail doorgelezen, wat nog een aardige klus was. Ook stond mijn RSS-reader vol met nieuwe posts van mijn favoriete weblogs.

Het gaat me voorlopig niet lukken om alles bij te lezen. Ik begin nu gewoon weer met het bijhouden van de nieuwe dingen en zal af en toe even terugbladeren. Hoop dat dit me niet al te kwalijk genomen wordt.

De reacties op de foto van Elizabeth zijn een beetje uitgebleven.. durven jullie niet meer? ;-) Dan nu maar even een foto van de meest verlegen berg ter wereld: de Kilimanjaro. Meestal laat hij zich niet zien en is hij gehuld in dikke wolken. Maar heel soms komt hij tevoorschijn en telkens levert dat mooie plaatjes op. Zeker met het oranje van een ondergaande zon.



Verder heb ik sinds terugkomst heel veel geslapen en telkens bij het wakker worden weet ik even niet waar ik ben maar lijkt Tanzania de meest voor de hand liggende plek. Zou ik één of ander virus op hebben gelopen waar ik geen vaccinatie voor kon halen? Het verslaafd-aan-Afrika-virus of zoiets? Ben toch heel vaak op vakantie geweest naar verre gebieden, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt.

Uit de verhalen die mijn collega's op deOrdina Kilimanjaro weblog achterlaten, maak ik op dat we allemaal met dezelfde gevoelens teruggekomen zijn. En volgens mij willen we ook allemaal terug. In ieder geval staat voor 15 december een reünie gepland tijdens een bezoek aan Fair Trade. Ik verheug me er nu al op.

Ik ben ook weer begonnen in een boek dat ik al een aantal keren heb gelezen: Bor in Afrika van Richard Osinga.

Het boek gaat over een Nederlandse diplomaat die in een Afrikaans land terechtkomt en daar het nodige meemaakt. Ik heb het boek zelf in m'n bezit en had het al twee keer gelezen, maar besloot het met mijn recente Afrika ervaringen in het achterhoofd nog maar eens te lezen. Een waar feest van herkenning.

Het is niet echt een eind goed, al goed boek, maar toch over het algemeen heel komisch om te lezen. En goed geschreven, dat maakt het ook een stuk eenvoudiger. Ik kan het iedereen van harte aanraden.

Al lezend moest ik weer denken aan een oplossing die we de Tanzanianen aan de hand hebben gedaan. Ze hadden het probleem dat ze hun klanten nooit precies konden vertellen wanneer de containers met koffie aankwamen. Tussen het transport uit Moshi en het aankomen in de haven van bestemming waren ze helemaal blind.

Het koste ons een paar minuten om ze te vertellen dat iedere rederij een mogelijkheid tot tracing op z'n website heeft staan waarbij je alleen maar een nummer moet invullen om precies te zien waar een container zich bevindt.

Nog even afwachten

Ik heb gisteren braaf m'n achterstallig abonnement betaald en hoop eigenlijk wel dat ik vanavond weer online ben. Ik zal straks nog eens even bellen naar Chello.

In ieder geval heb ik weer wel m'n camera terug en heb ik vanmorgen met collega's naar de foto's zitten kijken. Dan gaat alles toch wel weer heel erg leven hoor.

Ik heb natuurlijk met veel plezier al jullie reacties gelezen op mijn posts vanuit Tanzania en één onderwerp was toch wel heel prominent aanwezig: Elizabeth van KDCU. Ik weet niet welke indruk ik precies gewekt heb, maar om ook wat beeld bij de discussie te voegen, hierbij een foto van Elizabeth, gemaakt op haar kantoor.


Nu ik er over nadenk, die foto is alweer een week geleden gemaakt. Het lijkt alsof het gisteren was. Maar er zat toch nog echt een safari tussen en een reis en.....

Als voorproefje op de safari foto's alvast deze voor de katten liefhebbers. Vooral dat tongetje vond ik wel grappig. Minder grappig was dat dat tongetje net in een buffel had gezeten....


Ik moet zeggen dat ik bij sommige berichten nu toch wel moet terugdenken aan Tanzania.

Zo waren we in Moshi getuige van een ongeluk. Een fieter kreeg een bus over zich heen en werd uiteindelijk afgevoerd in een wankele, omgebouwde jeep, waarbij hij met z'n benen (voor zover nog intact) buiten boord werd afgevoerd.

Net terug in Nederland hoorden we op de radio dat het een schande was dat de dierenambulances na 18:00 uur nauwelijks meer bereikbaar zijn en dat dit gevolgen heeft voor de verzorging van zieke dieren.

Een ander voorbeeld...

De kinderen in Tanzania die we zagen hadden nou niet echt veel dingen om mee te spelen. Speelrekken heb ik niet gezien en meestal waren ze met wat hout of zo aan het spelen. Met naar ze te zwaaien kon je ze al blij krijgen en met een pen waren ze de koning te rijk.

Gisteren hoorde ik over de hangplek voor ouderen in Oude Pekela. Men zit te denken over oplaadpunten voor rolstoelen een koffiehoek en uiteraard wat mooie planten.

Ik weet wel dat je dit niet echt met elkaar mag vergelijken en ik misgun de Pekelaase bejaarden ook helemaal hun plekje niet, maar het zet je wel aan het denken. Zoveel verschillen op een paar uur vliegen.

Een ander probleem is wel heel toepasselijk vandaag: Aids. Vandaag is het wereld Aids dag en is er veel aandacht voor dit probleem. Op menselijk gebied is ieder Aids geval natuurlijk al erg, maar voor Afrikaanse landen dreigt er behalve veel menselijk leed ook een demagogische ramp.

Ik hoorde een verhaal van een Keniaanse middelbare school waar ze van een groepje leerlingen een bloedproef afnamen. Van de 40 studenten bleken er 28 hiv-positief te zijn. Dat zijn getallen waar je niet vrolijk van wordt.

Vanochtend hoorde ik dat de WHO verwacht dat over 5 jaar er 10 miljoen hiv-positieve Chinezen zijn.... je vraagt je af waarom we ons zo druk maken om een beetje vogelgriep.