Maar laat ik er iets meer over zeggen. Allereerst dat ik zo dicht op het podium zat, dat ik het te genant vond om foto's te maken. Maar ik heb er wat op internet gevonden, dus die gebruik ik wel.
Of het nu een musical was zoals gezegd, ik geloof het niet. Rode draad was een man die ons met anekdotes meenam door de geschiedenis van de (Zuid) Afrikaanse muziek waarbij telkens voorbeelden werden getoond.Zo gingen we van de muziek van de stammen, via soul en gospel naar de moderne muziek. Twee keer een uur een tsunami van energie en muziek die het publiek overspoelde.
De jongens en meiden van Umoja zijn afkomstig uit de sloppenwijken van Johannesburg en Umoja geeft ze de kans om die armoede te ontvluchten. En die kans grijpen ze met beide handen aan. Zelden iemand zo geconcentreerd bezig gezien.En zoals gezegd, de kracht die er van uitstraalt, dat hou je niet voor mogelijk. Vooral de stammenmuziek, met dansers uitgerust als Zulu's was heel indrukwekkend.
Begeleidt door harde drums kon ik me heel goed voorstellen dat het tegenstanders dun door de broek liep, als je zo'n groep tegenover je had staan.
En nou heb ik niet zo vreselijk verstand van dansen, maar er liep wel een danseres rond, als die er over een half jaar nog steeds bijzit, dan hebben alle talentenscouts enorm zitten pitten.
Ik zou zeggen, Beyoncé, ga maar naar huis, we hebben een vervanger voor je.
Na afloop heb ik nog een cd gekocht met de hoogtepunten van de show, lekker voor in de auto of tijdens de lange dagen die er op het werk aankomen.De Nederlandse tour zit er nog lang niet op, na de twee resterende optredens in Rotterdam, volgen er nog optredens in Oss, Arnhem, Etten-Leur, Amsterdam, Utrecht, Uden, Apeldoorn en Groningen. Deze kans zou ik niet voorbij laten gaan.
Wel kans op kaarten maar geen zin om alleen te gaan? Laat maar even weten, ik ga nog wel een keertje kijken.
0 reacties:
Een reactie plaatsen