En natuurlijk had ik weer mazzel, want op deze ene speciale dag in het jaar, ging hij pas om 11 uur open. Dus na eerst succesvol wat opdringerige tuk-tuk chauffeurs te hebben afgewimpeld, uiteindelijk toch maar op het aanbod ingegaan en voor 10 Baht me anderhalf uur laten rondrijden naar allerlei bezienswaardigheden.
Tuurlijk nog wel even een tussenstop bij een juwelier en kleermaker, dat alles voor de "brandstof subsidie" voor de chauffeur.Daarna dan eindelijk naar de Wat Phra Kaeo en het aangrenzende paleis van de koning. Een koning die overigens overal nadrukkelijk in het straatbeeld aanwezig is. Gelukkig doen ze dat met Beatrix niet.
Maar de tempel was het wachten meer dan waard.
Dat goud weerstaat de weersinvloeden toch beter dan de stenen waarmee de Europese kathedralen gebouwd zijn. En het blinkt ook wel mooi in de zon.
Goed, ik had deze foto's misschien ook wel in de Efteling kunnen maken, maar dit is toch allemaal echt.Tegen het eind van de middag begon de lucht te betrekken, wat wel weer voor mooie beelden zorgde, maar ik zat net op tijd in een kroegje aan een heerlijk Thais biertje, toen buiten een enorme onweersbui losbrak. Heel verfrissend, dat wel. Maar zonder bescherming kun je beter meteen in het water springen.
Voor de avond stond in eerste instantie een diner in de buurt van het hotel op het programma. Maar May had een vriend en vriendin opgeduikeld, dus het werd eten in Bangkok. En daarna eigenlijk terug naar het hotel, maar het werd een dansgelegenheid.Kortom, om 3 uur lag in ik bed met de gelukkige gedachte dat ik de enige was die een paar uur later niet op het werk werd verwacht. Maar dat soort flexibiliteit hoort er hier een beetje bij. Het is te warm om me erover te verbazen, dus ik laat het maar over me heenkomen.
Dus wordt het vandaag een rustig dagje. Ben een beetje in de buurt van het hotel aan het rondlopen geweest en zit nu in het internetcafe van een andere vriendin van May. Toch wel handig al die kennissen zo.
Wat betreft de overstromingen is het een beetje onduidelijk. Hier in Bangkok is er weinig te merken, maar er worden wel inzamelingen gehouden voor het overstroomde midden van Thailand. De eigenaresse van de massageshop komt uit Chiang Mai en bood me al aan om te bemiddelen met een hotel, wellicht dat ik ook wat meteorologische info bij haar moet zien los te peuteren.
Nog even over de vraag waarom ik nou per se hier sportschoenen moest kopen. Wel, in Nederland ontbrak de tijd me een beetje en bovendien zijn ze hier veel goedkoper. He, we blijven wel Hollander natuurlijk.
0 reacties:
Een reactie plaatsen