vrijdag, november 10, 2006

Weer thuis

Vakanties kunnen nu eenmaal niet voor altijd duren, dus is er altijd weer het moment van thuiskomen. Ik kan dan ook meedelen dat ik lichamelijk weer in Nederland ben teruggekeerd. Geestelijk wil dat nog niet helemaal lukken.

De vlucht verliep voorspoedig, heb redelijk kunnen slapen en hoop zonder al te veel vermoeidheid deze dag door te komen. Ook geen problemen bij de paspoortcontrole en zelfs m'n koffer lag als één van de eerste op de band. Goed gedaan KLM!

Jullie hebben nog wat foto's van Phuket tegoed. Ik heb er trouwens niet veel gemaakt, het was te warm om er met je camera te lopen sjouwen.

Voor de eerste foto geldt dat niet, want dat was het zicht vanuit onze hotelkamer. Ik moet zeggen dat ik op plekken met een minder uitzicht heb gezeten.

Een ander fraai plaatje is van de kust net aan de overkant van de weg. Op zo'n 1 minuut lopen van onze kamer. Ook niet echt verkeerd zou ik zo zeggen. Je ziet er de folterende warmte niet echt aan af, maar geloof me, het was er vreselijk benauwd.

Het laatste plaatje behoeft verder geen uitleg. Je kwam ze echt overal tegen. Met vooral het advies om vooral de hoogte in te gaan. De bergen liggen immers niet zover van het strand af. Maar klimmen? Met die hitte? Dan kun je je afvragen wat een slechter alternatief is.

En naast foto's van Phuket, was er volgens mij ook nog vraag naar foto's van Tuk. Overigens uit te spreken als "Toek" en niet als dat koekje van Lu.

Gek genoeg vind ze het niet zo leuk om op de foto te gaan, ik heb in Phuket dan ook maar niet verder aangedrongen. Deze foto's zijn van eerder in de vakantie.

De volgende foto is tijdens onze trip op de rug van een olifant. Het grappige was dat ik haar met allerlei leuke dagtochtjes had proberen over te halen. Maar of ze had geen zin, was er al geweest, of het was te ver. Kortom, ik dacht dat ze er niet aan moest denken om met mij ergens naar toe te gaan.

Dus toen ik zei dat ik dan ook verder niets meer kon bedenken, vroeg ze wat ik dan ging doen. "Oh, dan ga ik maar op een olifantensafari denk ik", verwachtende dat dit het meest vreselijk toeristische was dat men kon bedenken. "Olifanten? Die vind ik hartstikke leuk en lief.. mag ik mee?". Nou, ik hoefde daar niet lang over na te denken.

En omdat ze olifanten hartstikke leuk en lief vind, vind ik het helemaal niet erg dat ze me "My Chang" noemt. Maar dat spreekt voor zich.

Toch een gek idee.. zo'n 24 uur geleden nog samen op Phuket, nu zo'n 10.000 mijl bij elkaar vandaan. Maar toen ik haar vanochtend even belde om te zeggen dat ik veilig geland was, klonk het allemaal veel dichterbij.

Heb me trouwens nog wel laten overhalen om aan een karaoke mee te doen. In het hotel was een zanger bezig en hij had al wat nummers van The Beatles gespeeld tot ik vroeg of hij ook "Something by The Beatles" had. Hij legde nog even uit dat hij al wat van The Beatles had gespeeld voor hij doorhad dat ik het nummer "something" bedoelde.

Maar blijkbaar kende hij het niet zo erg, want hij wilde het wel doen, maar dan moest ik komen zingen. Nou, vooruit dan maar.

Een mooi nummer met een tekst die me op dat moment uit het hart gegrepen was.

0 reacties: