Oliebollen

Wat is een oudjaar zonder oliebollen? En wat het AD ook mag beweren, de lekkerste bak je nog steeds zelf. Dus ook dit jaar.





Tijdens het bakken nog wel even 1-1-2 moeten bellen, maar dat had niets met mijn bakcapaciteiten te maken.

Trugkieke naar 2006

Ook zo'n hekel aan die lijstjes die onlosmakelijk bij het einde van het jaar lijken te horen? Ik wel, maar ga er toch lekker aan meedoen. Informatie-recycling heet dat.

Januari begon met de sighting van een walvisachtige op de Westerschelde, met een dag later de bevestiging dat het om een dolfijn ging. Een mooi begin, maar een Brits onderzoek meldde dat 23 janurari de treurigste dag van 2006 zou worden. En verdomd. Hoewel ik over dit soort zaken niet graag in overtreffende trappen praat, bracht de 23e heel slecht nieuws.

Februari bracht voor mij de ontmoeting met de Big Four, deed en doet helemaal geen pijn hoor. Tevens deed ik mijn inburgeringsexamen waarvoor ik volgens mij wel geslaagd ben. Deze maand lag ook het strand van Terschelling vol met schoenen, waarvan er later op internet veel te koop werden aangeboden.

Maart leek het Koninkrijk in een oorlog te storten, maar dat liep toch met een sisser af. De gemeenteraads verkiezingen lieten een ruk naar links zien al dachten we toen nog dat we pas in mei 2007 weer hoefden te kiezen. De bijna laatste dag van de maand bracht het ultimatum de gemoederen flink tot leven.

April was de maand waarin ik ondergronds ging. En goed ook. Zo goed zelfs, dat ik zelfs over Schiphol meende te gaan dromen. Bovendien bleek dat je van drank niet beter gaat presteren en dat kleine wondjes soms groter worden.

Mei bracht mijn tweejarig weblogjubileum. Daarnaast genoot ik optimaal van Zuid-Afrikaanse zang en dans. Ook werd echter duidelijk hoe het met het standbeeld van Michiel de Ruyter gesteld was. En dat zo vlak voor zijn feestjaar! Een heuse bypass operatie liep echter soepel af.

Juni zette een bril op mijn neus. Even wennen, dat wel. Ook twee dagen optimaal genieten van lange files en vliegtuigen, onder andere van The Blue Angels. Het werk op Schiphol leek bijna klaar te zijn.

Juli was een maand die er in hakte. Een ogenschijnlijk eenvoudige kwaal die een kwaadaardig gevolg had en geruststellend nieuws uit Beiroet. Verder wat uitstaptjes naar België, om precies te zijn Sanicole en Ieper. Tenslotte werd m'n weblog flink gepimpt, waarna een uitstapje naar Parijs volgde.

Augustus begon met nagenieten over het weekendje Parijs, maar liet al snel opnieuw een groot verlies optekenen. Opnieuw werd de lay-out aangepast en ik nam een beslissing die mogelijk een groot deel van 2007 gaat bepalen. Ik dook ook de kelders weer in, waar m'n collega het nogal moeilijk mee had blijkbaar.

September liet zien hoe je auto zeker niet gestolen kan worden. Het werken in de kelder kreeg een Op Volle Toeren niveau, maar bracht me wel aan het zweten toen op m'n vakantiebestemming een soort van staatsgreep werd gepleegd. Maar we bleven lachen.

Oktober: maand van de geschiedenis 1 en 2, maar ook van de vakantie. Wat was ik daar aan toe zeg.

November introduceerde een naam die vanaf dat moment een prominente plaats innam en -neemt. Een naam ook die nog voor de nodige uitdagingen zal zorgen. En ik sloeg zelfs aan het sporten. Niet alleen door die naam, maar het motiveert wel.

December bracht wat frustraties met uiteindelijk toch succes. En het Thais blijkt toch redelijk pittig te zijn. Maar als zelfs de kerstkaarten in Thaise sferen zijn, kan er toch weinig meer misgaan.

Ik wens een ieder een fijne jaarwisseling en de allerbeste wensen voor 2007. Ik hoop u dan hier weer te mogen begroeten, want een ding is zeker: wordt vervolgd.

In het nieuw

Na de Kerstdagen samen met m'n ouders even de Media Markt bezocht om wat nieuwe electronica aan te schaffen. Zij gingen voor magnetron, telefoon en radio, ik alleen voor de laatste twee.

Allereerst een aantal DECT telefoons. Gekozen voor de Panasonic KX-TG1103. Deze set van 3 moet de huidige kakefonie (4 toestellen vanuit uiteenlopend pluimage) die nu in mijn huis te vinden is, gaan vervangen.

Zeker nu een afscheid van UPC ophanden is en ik eindelijk mijn KPN abonnement ga laten fuseren met bellen via ADSL. Heb nu nog twee abonnementen.. is dom. Ik weet het.

Daarnaast een nieuwe radio, al staat er op de doos heel schreeuwend "Home cinema set". Mijn oude radio is aangeschaft in 1989 (vlak voor ik naar Seedorf vertrok) en 10 jaar geleden heeft de cd het begeven. En inmiddels waren ook de platenspeler (1998) en speakeruitgangen (2004) naar de gallemiezen. Vervanging was dan ook al een tijdje noodzakelijk.

En voor een bedrag dat een derde is van wat ik ooit aan die Sony midi-set heb uitgegeven, heb ik nu een Lenco MDV-14. Met een prima geluidje, kan er weer jaren tegen.

Enige probleempje is eigenlijk dat ik zowel voor de vervanging van box als het omsteken van wat telefoonaansluitingen, op een plek moet zijn waar nu pontificaal een kerstboom staat. Dat wordt nog even worstelen een dezer dagen.

En net een maand na de verkiezingen, waarin ik zovaak heb gehoord dat het slecht ging met Nederland, dat ik het zelf bijna ging geloven, wordt er een kapitaal uitgegeven aan vuurwerk. Een bericht dat volgt op de mededeling dat de supermarkten deze Kerst een recordomzet hebben gedraaid en dat de Kerstman het op cadeaugebied inmiddels van Sinterklaas wint.

En toen ik vanmiddag met een oude magnetron en radio naar de stadswerf in Vlissingen vertrok, stond ik notabene in de file. Er stond een hele rij auto's het milieu te verpesten in een poging het milieu te redden. Ietwat krom als je het mij vraagt.

Dus gutgutgut, wat gaat het slecht met Nederland. Of zou er veel van de zorg- en huurtoeslag naar andere doelen zijn gevloeid met als gevolg dat we over twee weken weer zielige verhalen gaan horen vanuit Oss en Amsterdam?

***UPDATE***
Nee, ik woon niet in een kast van een huis, maar 3 telefoons is zo gek nog niet. Het basisstation komt dicht bij de aansluiting, maar daar zit ik niet zo vaak. Dus naast de pc komt de eerste handset. En de tweede komt in m'n slaapkamer.

En op deze manier heb ik ook een hot-swappable telefoon. Altijd handig als er over 4 jaar eentje kapot gaat en dit model nergens meer te krijgen is.

Ik heb een hekel aan....

..doorgeefstokjes op internet. Maar omdat je met zo´n botte opstelling niet ver komt in het leven, kan het geen kwaad om in bijzondere situaties daar een uitzondering op te maken.

En een verzoek van grote weblogvriendin Lisette kan en wil ik natuurlijk niet weigeren. Dus daar gaan we.

1. Ik heb een grote verslaving: ...
Ik meen oprecht dat ik volgens mij niets heb wat je een verslaving kunt noemen. Al moet ik toegeven dat internetten en mijn werk wel in de buurt komen. En natuurlijk alles wat met vraag 2 te maken heeft.

2. Ik ben enorm verliefd: ...
Duh...

3. Ik zou een zeker iemand recht in diens gezicht willen zeggen: jou geef ik een enkeltje naar de maan: ...
Kent u Germaine C. nog? De Surinaamse dame die in een poging haar handtasje te redden, met haar auto achteruit tegen een boom wilde aanrijden maar dit niet voor elkaar kreeg omdat de dief van haar handtasjes ertussen zat?

Het OM vraagt zich nog steeds af of Chermaine vervolgd moet worden (tuurlijk niet), maar nu heeft de advocaat van de familie om haast verzocht omdat zij gerechtigheid wil. Die advocate is volgens mij zover los van deze wereld, die is al halverwege de maan en ik wens haar graag de rest ook toe. En de hele tasjesdieffamilie mag mee natuurlijk.

4. Ik heb een hekel aan: ...
Zoals gezegd, doorgeefstokjes. Op het gebied van eten kan ik eigenlijk alleen olijven (sorry Olijfje, niet persoonlijk bedoeld) niet door m´n keel krijgen. En uiteraard doen onrecht, liegen enz het ook erg goed in deze categorie.

5.Ik wil wraak: ...
Wraak is een emotie die ik niet ken. Misschien is dat wel een beetje de Buddhist in mij. Ik loop niet rond met wraakgevoelens op mensen die mij ooit belazerd hebben. Maar op mededogen hoeven ze ook nooit meer te rekenen (dus toch niet helemaal Buddhist).

En dan moet ik volgens de spelregels het stokje doorgeven. Maar gezien mijn eigen afkeer (vraag 4) en het feit dat ik geen wraakgevoelens koester (vraag 5), laat ik dat graag aan een ieders eigen intiatief over. Maar Lisette, is het antwoord op vraag 2 een beetje wat je verwacht had?

Uitwringen tot de laatste druppel

Ja, ik ben een fan van The Beatles. Al heel lang, al vanaf de lagere school. Door vriend G. op het VWO alleen nog maar fanatieker geworden eigenlijk. Maar wel op een terughoudende manier. Je hoeft bij mij niet aan te komen voor allerlei weetjes over The Beatles.

Daarentegen ken ik wel vrijwel alle nummers uit het hoofd en vind ik ook dat iedereen (met uitzondering van Joe Cocker en de afzonderlijke ex-leden) er met zijn vingers vanaf moet blijven.

Ik had dan ook weinig vertrouwen in hun laatste (?) cd "Love" met daarop allerlei remixen van bekende nummers. Oorspronkelijk bedoeld voor een show van het beroemde Cirque du Soleil, maar uiteindelijk ook als cd uitgebracht.

Dat het album in elkaar is gezet door vader (George) en zoon (Gil) Martin gaf nog enige hoop.

En in het kader van Kerstmis, toch het album maar aangeschaft. Met in eerste instantie een semi-hartaanval "wat hebben ze in vredesnaam gedaan!?!". Maar na nog eens luisteren moest ik mijn mening bijstellen en werd ik een stuk positiever.

Een aantal van de meest bekende nummers (o.a. Yesterday, Help, Lady Madonna, Something) zijn subtiel "gepimpt" en klinken echt goed. Maar het meest opzienbarende hebben ze uitgehaald met de iets minder bekende nummers, voor zover je daar natuurlijk van kunt spreken bij The Beatles.

Wat te denken van het vervangen van de gitaarsolo uit Drive my Car, voor die uit Taxman. Het klinkt alsof Lennon/McCartney het zo ooit bedacht hebben.

En gelukkig is er ook veel aandacht besteed aan de toch wel opzienbarende nummers van George Harrison als daar zijn Blue Jay Way, Within You Without You en The Inner Light, die fraai worden gecombineerd met andere Harrison klassiekers als Here Comes The Sun en Something.

Eigenlijk zijn alle nummers een spelletje in het herkennen van samples uit andere nummers van The Beatles. Een stukje Piggies hier, een stukje Goodnight daar, een stukje Nowhere Man daar weer tussenin.

En uiteraard staat ook het beste The Beatles nummer ooit op de CD. Van Strawberry Fields Forever is iets heel bijzonders gemaakt. Op een gegeven moment gaan hier zelfs 3 nummers naadloos in elkaar over.

Tot slot staat ook het in mijn ogen leukste nummer erop, in ieder geval het nummer met een mooie, lange titel: Being For The Benefit Of Mister Kite. Met de mooiste zin die je in een nummer kunt tegenkomen: "...and of course Henry the horse, dances the waltz..."

Is er ook iets negatiefs te zeggen? Jawel, want in Lucy In The Sky With Diamonds zit een vreselijk irritante sample verwerkt. Die hadden ze wat mij betreft mogen overslaan. Wat dan wel weer leuk is, is dat het begint met een soort pianoles waarbij iemand probeert het loopje te pakken te krijgen.

Poolpixel

Een paar dagen geleden schreef ik over mijn collega Eric die tot tweemaal toe Groenland gaat oversteken.

Op de expeditie site, heeft Eric een nieuwsberichtje over mijn log geschreven waarin hij ook verteld van de Poolpixel die ze cadeau doen aan een ieder die aandacht aan de expeditie besteed.

En zo ben ik dus inmiddels ook de eigenaar van een heuse Poolpixel. Hier kunt u mijn Poolpixel zien en dus tevens mijn eigendomsbewijs van een (virtueel) stukje Noordpool.

Door Poolpixels te verkopen, probeert het Wereldnatuurfonds geld binnen te krijgen voor haar Noordpoolprojecten.

Niemand gaat me geloven

Ik ga het proberen, maar ik kan al bijna raden wat er in de reacties komt te staan.

Al voor mijn vakantie had ik besloten dat het tijd werd voor een nieuw bed (ja.. echt waar) en vanmiddag heb ik er dan een gekocht. Na lang denken of ik nou wel of geen boxspring wilde, heb ik de knoop doorgehakt en een boxspring aangeschaft.

Om een beetje in overeenstemming met de rest van de kamer te blijven, is de kleur antreciet geworden.

Had ik eerst een 140 x 200 bed, het is nu een 180 x 200 geworden, dus dat betekent ook nieuwe dekbedden e.d. Zoals het er nu naar uitziet, wordt dat spul van ons eerste waddeneiland.

Levertijd is 12 tot 14 weken, dus ik kan nog even op het gemakje opruimen. Maar zoals gezegd, niemand gaat mijn timing geloven, dus kom maar op.

***UPDATE***
Inderdaad, alleen Wolkje gelooft me onconditioneel. De enige die m'n verhaal kan bevestigen hoor je natuurlijk niet... ma... waar blijf je?

Wat in het vat zit.....

Zoals sommige wijn na lange rijping vaak beter smaakt, zijn afspraakjes waar je lang op moet wachten vaak ook de moeite waard.

Gisteravond had ik er zo een. Al anderhalf jaar waren Lisette en ik bezig geweest met plannen. En zoals gezegd, de afspraak was zeer de moeite waard.

Het was reuze gezellig en werd dus ook laat. Gelukkig zat ik nog niet op de snelweg toen ik tot de ontdekking kwam dat mijn laptop, die ik bij haar in de gang had gezet omdat het me niet zo'n goed idee vond die in de kofferbak van m'n auto te laten liggen, nog steeds bij haar in de gang stond. Anders was het nog later geworden.

Vanmorgen door de wekker heen geslapen en wakker geschrokken met een flinke hoofdpijn. En nee, ik had nauwelijks gedronken want drinken en autorijden gaat nou eenmaal niet samen.

Maar hier staat het hele verhaal op een manier die ik niet kan evenaren. Dus dat ga ik dan ook zeker niet proberen.

Eindelijk winter?

Echt waar, op de slootjes voor het kantoor stond gisteren ijs. Zou de winter dan toch begonnen zijn? Ik vond het geweldig weer gisteren, fris, mistig. Het klinkt waarschijnlijk gek, maar ik hou ervan om in de mist te rijden. Vast een schroefje bij me los.

Gisterochtend, genietend van een mooie nevel over de Brabantse velden, stond ik in de file en belde met Tuk. Die klaagde erover dat het zo koud was. Toen ik zei dat het volgens mijn boordcomputer 3 graden was, was ze even stil. Ja, dat was echt koud.

Maar ik kan me voorstellen dat ze het momenteel koud heeft 's-nachts. Twaalf graden is niet een Thaise temperatuur.

Maar het kan nog kouder. Daarover doorlezen in m'n volgende post.

Notice Expedition 2007/2008

Bij een ict'er denken mensen vaak aan een minder sportief persoon achter een bureau. Goed, wat mij betreft gaat dat op, maar het geldt zeer zeker niet voor mijn Ordina TA collega Eric Schlameisen.

Eric werkt bij dezelfde bedrijfsunit als ik en hij was vorig jaar in het warme Tanzania mijn kamergenoot.

Stukken minder warm was het een jaar eerder op de geografische Noordpool, waar Eric een wetenschappelijk project ondersteunde. Beluister hier zijn radioboodschap vanaf de Noordpool.

Ook de komende jaren zoekt Eric de kou op. Hij gaat de Groenlandse ijskap oversteken. Tot twee keer aan toe.

KLIMAATVRIENDELIJKE DUBBELE OVERSTEEK VAN DE GROENLANDSE IJSKAP

2007 en 2008 zijn officieel uitgeroepen tot de International Polar Years. Eric Schlameisen, Philip de Roo en Joep Bovens hebben dit aangegrepen om tijdens deze twee jaren een dubbele oversteek te maken van de Groenlandse ijskap onder de naam Notice Expedition.

Hierbij wordt gebruik gemaakt van klimaatneutrale energie bronnen; zon, wind en biobrandstoffen.

Er wordt een Oost - West oversteek gemaakt van 600km en een zuid - noord oversteek van ruim 2500km.

Nog veel meer over dit avontuur is te lezen op de website van de Notice-Expedition.

Het zal duidelijk zijn dat dit een redelijk kostbare expeditie is. Mocht u behoefte voelen te sponsoren, of weet u wellicht een bedrijf dat hierin geïnteresseerd kan zijn, informatie is op te vragen via info@notice-expedition.nl.

Kerstkaarten

Sinds een aantal jaar is m'n moeder fanatiek zelf (kerst)kaarten aan het maken, met als bijkomend voordeel dat ik zelf niets meer hoef te kopen.

Traditie is inmiddels ook dat m'n ouders op de een na laatste zaterdag voor kerst bij me langskomen om de kerstboom te bekijken. En daarbij krijg ik dan ook altijd mijn kerstkaart overhandigd. Eentje die altijd op de actualiteit is toegespitst.

De eerste kaart in 2004 legde de link met mijn werk op een luchthaven. De kaart van 2005 liet de kerstman zien op de flanken van de Kilimanjaro. Het thema van dit jaar kon ik zelf al een beetje bedenken.

(klik voor een vergroting)

Een olifant en een muis, met hartjes aan elkaar verbonden, onder het toeziend oog van een Buddha. De flitser maakt het allemaal wat glanzend, excuses daarvoor.

Net toen m'n ouders op het punt stonden te vertrekken, belde Tuk. En aangezien ik van de week al met haar moeder en dochtertje aan de telefoon had gezeten, leek het me niet meer dan normaal om haar even "door te verbinden".

Voor zover ze nog twijfels had, weet ze nu dat ze in mei meer dan welkom is.

Generaal pardon

Vanochtend m'n beoordeling gehad en ik mag blijven op basis van een generaal pardon.

Zonder dollen, de beoordeling was zondermeer goed en zonder arrogant te klinken, het had me verbaasd als het anders was geweest. Ik heb een 4 gescoord op een schaal van 1 tot 5. Waarbij 3 staat voor "doet wat we van hem mogen verwachten" en 5 staat voor "superman in actie". Met een 4 doe ik het dan niet slecht zullen we maar zeggen.

Overigens hebben we het in de 90 geplande minuten, zo'n 20 minuten over m'n werk gehad. De rest ging over m'n vakantie en de gevolgen daarvan. Naar aanleiding daarvan moet ik volgende week even met één van onze bedrijfsjuristen bellen. Maar daar kom ik later nog wel op terug.

Heb ook een klein probleempje ontdekt met m'n oog. Het lijkt erop dat het gaatje dat ze gebrand hebben, toch niet helemaal onder m'n ooglid zit. Op sommige momenten heb ik namelijk last van valse lichtinval. Met andere woorden, ik zie dan iets wat het meest lijkt op een haartje dat voor m'n oog zit.

Maar het zit niet op mijn ooglid, maar echt in het oog. En het verandert als ik mijn hoofd verdraai ten opzichte van een lichtbron. Lastig, maar ik twijfel er niet aan dat het wel zal wennen.

Zal wel moeten trouwens, even dichtsmeren zit er niet meer in denk ik.

Met terugwerkende kracht

Na die soap van de laatste dagen weet ik het zeker: ik ga me ook voor de zwakkeren in de samenleving inzetten. Ik heb er één op het oog en daar ga ik morgen m'n stinkende best voor doen.

Mag me om 10:30 op het hoofdkantoor vervoegen voor mijn jaarlijkse beoordeling. Misschien mag ik blijven en haal ik op 1 maart 2007 mijn 10-jarig arbeidsjubileum.

Politieke elite

Dit bericht op teletekst:

De kamerleden zetten Bos op 3 en Verdonk op de laatste plaats, de kijkers geven Verdonk de 2e plaats en Bos als laatste.

Een beter bewijs dat die hypocrieten in Den Haag geen flauw benul hebben wat er onder het gepeupel (wij dus) leeft, kun je niet krijgen.

Linkse streken

Politiek gezien heb ik links nooit echt vertrouwd. Maar wat ze nu flikken, dat spant echt de kroon.

Eerst hebben we daar Wouter de draaier die voor de verkiezingen maar niet kon kiezen en nu een grote mond opzet en alles beter weet. Hij presteert het zelfs om de informateur maar even te vertellen wat hij moet doen.

Eerst wilde hij alleen met de SP, maar Jan nam de kuierlatten. En vanmiddag riep hij dat hij alleen met GroenLinks wilde, maar 10 minuten later gaf Femke geen thuis. Ja Woutertje, had je maar op het aanbod om te komen eten moeten ingaan.

En onder leiding van Woutertje hebben we nu een heuse crisis in Den Haag. Want hij kon niet wachten om te laten merken dat links de meerderheid heeft en dat hij, en niemand anders, de leider van links is. Gutteguttegut.... Soms komt hoogmoed blijkbaar NA de val (van 9 zetels).

Volgens mij staat heel duidelijk beschreven hoe een wet aangepast moet worden en dat is niet door meteen na de verkiezingen een spoeddebat te beleggen. Woutertje en z'n rode companen geilen zo op de aandacht, dat ze helemaal vergeten zijn het spoeddebat over de "gemartelde" Irakezen aan te vragen. Dat was voor de verkiezingen toch ook zo belangrijk?

Of zouden de "gemartelden" ook onder Generaal Pardon vallen? In Irak vielen ze nog onder Luitenant Geen Pardon, dat is ze schijnbaar niet echt bevallen

En als je lef hebt, dan dien je een motie van wantrouwen in tegen Verdonk en geen motie van afkeuring. Maar ja, lef en Wouter. Dat moet je niet in één zin verwachten.

De oplossing lijkt me eigenlijk wel duidelijk, daar hoef je geen 9 uur voor te vergaderen.

Stap 1:
Verdonk stapt op en met haar de VVD bewindslieden. Ook de CDA bewindslieden kappen ermee.

Stap 2:
Het voltallige kabinet biedt haar ontslag aan aan Hare Majesteit

Stap 3:
Hare Majesteit laat weten dat zij potjandrie die wet zelf ondertekend heeft, dat ze de ontslagbrieven in de kachel gooit en van de leden der Staten Generaal verwacht dat ze zich aan de geldende regels houden en maar op een andere plek opgewonden moeten zien te raken.

Vandaag hoorde ik het bericht dat de bosjesmannen terugmochten naar de Kalahari woestijn. Ik zou zeggen, laten wij als Nederland mannetje Bos doneren. Kan Woutertje daar roepende in de woestijn gaan spelen.

Ik ben geen fan van Wouter.. valt het op? Nee toch?

***UPDATE***
"Kabinet komt kamer tegemoet". Mijn hemel, heeft er in dit zompige land dan helemaal niemand meer een ruggegraat?

Yes!!

Driemaal is in Nederland gelukkig nog steeds scheepsrecht.

Omdat ik pas om 11 uur in het Oogziekenhuis moest zijn voor mijn laser ingreep had ik nog wat tijd om in alle vroegte op het gemeentehuis te verschijnen voor poging 3 van de garantverklaring.

En het is gelukt. Na het overhandigen van de informatie en een kleine bijdrage in de kosten van EUR 6,44, werd mij het onderstaande document overhandigd.

Wat persoonlijke informatie die verder voor het verhaal niet van belang zijn, heb ik maar weggepoetst.

***UPDATE***
Bedankt voor de felicitaties, maar we zijn er nog (lang) niet. Heb vandaag een nieuw woord geleerd: "Vestigingsgevaar". Het blijkt dat dit de reden is dat veel visa worden geweigerd.

Een collega van me heeft hetzelfde aan de hand gehad. Wilde zijn vriendin uit Indonesië over laten komen voor een vakantie. Zij liet haar dochtertje achter, maar het IND besloot: afgewezen in verband met vestigingsgevaar.

Ben dus van plan hier grof geschut voor in te gaan zetten. En ook maar eens even m'n rechtsbijstandverzekering bellen met de vraag of het aanvechten van een negatief besluit ook in de polis zit.

Tik het woord maar eens in in Google. Dan vind je sites waardoor mij na het lezen van een aantal reacties, de moed me eventjes in de schoenen zonk. Maar wie me nog niet kent: hoe hoger de druk, hoe beter ik presteer.

En op het medisch vlak, voor wie de link nog niet had gevonden, hier staat het hele verhaal. En ik kwam vanmorgen zonder problemen door de irisscan heen. Vraag me alleen af of dit nou positief of negatief is. En dan doel ik op de betrouwbaarheid van de irisscan.

37 jaar + 1 dag

Het was ook niet helemaal eerlijk van me om iets te roepen over een foto en dan een tegoedbon uit te delen.

En vanwege de vragende reacties, heb ik besloten de tegoedbon dan vandaag maar gelijk te verzilveren.

Gisteren 10 december, vierde m'n tante haar 60e verjaardag. En daarnaast haar 37e huwelijksfeest. Op het eerste, in 1969 was ik ook van de partij. Als bruidsjonker nog al liefst.

Een erefunctie die ik in totaal 3 keer heb mogen vervullen. Voor alle duidelijkheid, bij 3 verschillende bruidsparen.

De stap van bruidsjonker naar bruidegom heb ik nog niet durven maken. Een onverwerkt jeugdtrauma? Valt wel mee denk ik. Vind zelf dat ik er hier niet echt getraumatiseerd bijzit.

***UPDATE***
Ik bloos van alle "wat lief", "wat een scheetje" en meer van die opmerkingen. Bedankt, dat doet een oude man mens goed.

Tuk heeft inderdaad deze foto ook gezien, plus een aantal andere van een jonge Peter. Ze vond ze heel leuk, maar wist niet hoe ze zich in bochten moest wringen om me te vertellen dat ze me nu ook nog heel leuk vindt. Is dat niet lief?

Tegoedbon

Eigenlijk had ik jullie willen laten zien hoe ik er vandaag precies 37 jaar geleden uitzag. Maar dat gaat met tijdstechnisch niet lukken, dus bij deze een tegoedbon voor 10 december 2007. Dan laat ik wel zien hoe ik er precies 38 jaar geleden uitzag.

Ben vandaag vervallen in oude gewoonten. Ben vanochtend gaan zwemmen en daarna onder de zonnenbank gekropen. En zo te voelen net iets te lang.

Het was vanmiddag te mooi om binnen te blijven, maar ik had me iets te dun gekleed voor het strand, dus het werd het bos. Stond daar wel oog in oog met een ree, maar voor ik m'n camera had gepakt, was hij verdwenen.

En nu moeten de kerstkaarten de deur nog uit, maar eerst moest ik iets prive's afmaken dat mee op de post moet. Iets wat ik overigens vanmiddag pas bedacht heb, dus vandaar dat mijn planning me nu in de steek laat.

Om toch met een plaatje af te sluiten, vorige week had ik een stukje over de boerderij van een overgrootvader (Janse) van vaders kant. Gisteren heb ik een soortgelijke foto gemaakt van de boerderij van de andere overgrootvader (Stroo).

Overigens schijnen beide schilderijtjes uit de jaren 50 van de vorige eeuw te dateren. Geschilderd vanaf foto, want beide boerderijen bestaan niet meer.

En als alles goed is, heb ik via collega blogger Mike J. op Ebay.de een Thai toetsenbord aangeschaft voor het verbluffende bedrag van €3,50 + verzendkosten. Of er moet nog een tegenbod overheengekomen zijn, wat ik niet waarschijnlijk acht.

Nu nog een manier bedenken om het vanuit Duitsland hier in Nederland te krijgen. Maar er is geen haast. Eerst morgenochtend maar eens de cd met het alfabet in de cd-speler van de auto stoppen. Kunnen we de uitspraak eens gaan oefenen.

Want die is heel belangrijk. Thais is een toontaal, dus de toon waarin je het woord zegt, geeft de betekenis aan. En het hedendaags Thais kent 5 tonen. Neem het woordje Mai:

Met een hoge toon betekent het: hout
Met een lage toon betekent het: nieuw
Met een dalende toon betekent het: niet
Met een stijgende toon betekent het: zijde
Met een middentoon bestaat het woord niet.

Klik hier om de 5 uitspraken te beluisteren. Toch lastig als je een zijde stropdas wilt kopen en je spreekt het uit met een hoge toon. Zal lastig knopen worden.

Oh ja, wens me sterkte. Zal het nodig hebben.

Staatsgreep in Nederland?

In Thailand was het een paar maanden geleden raak. Op de Fiji-eilanden afgelopen week nog. Militairen die de politieke ontwikkeling met lede ogen aanzien en daardoor zelf maar ingrijpen.

Democratisch verwerpelijk, maar soms meer dan begrijpelijk. Maar in Nederland?

Ik stond vanochtend de nieuwe make-up van Michiel te bekijken toen er een legertruck aan kwam rijden en het commande "uitstijgen" klonk.

En ze kwamen eruit. Een achttal mannen in camouflagepak, het gelaat organiek besmeurd (Handboek Soldaat, hoofdstuk 12) en het wapen in de aanslag.

Nou riep ik vroeger altijd dat ik in oorlogstijd liever een prullenbak op de Vlissingse boulevard zou bewaken in plaats van leden van het koninklijk huis (overigens is die mening nog niet veranderd), maar deze militair leek mijn uitspraak wel heel letterlijk te nemen.

Er werd een goede rondombeveiliging neergezet, de sectoren werden bepaald en de boulevard rondom Michieltje was duidelijk veiliggesteld (Handboek voor het kader, hoofdstuk 9). Was dit een reactie op het bekend worden van de nieuwe CvdK in Zeeland?

Gelukkig gaf de gele gasdop op het einde van de loop duidelijk dat we hier met een oefening te maken hadden.

Na een aantal minuten werd het commando "instijgen" gegeven...

..en vertrok de groep van 30 Natresbat.

Het studeren kan beginnen

Van de week is hij binnengekomen, mijn cursus Thais voor beginners.

Ik ben de eerste les aan het doorlezen en ik zit me af te vragen of ik niet beter eerst nog even een inburgeringscursus Nederlands kan gaan volgen:

De glottostop is een klank die we in het Nederlands wel aantreffen, maar waar in onze taal geen schriftteken voor bestaat De glottostop is te vergelijken met de eerste "k" in het woord "zakdoek" (een op het zachte verhemelte gevormde, maar niet losgelaten "k", een zogenaamde Velaire Stop)

Ja, ja.. het is me helemaal duidelijk.

Gelukkig is de cursus niet echt veeleisend. Want:

Als u de klankwaarde van iedere letter meteen uit het hoofd leert is dat meegenomen, maar niemand zal van u verwachten dat u na les1 het hele schriftsysteem van de Thaise taal uit het hoofd kent. (..) Pas na les 12 wordt u verondersteld zonder spieken Thai te kunnen lezen.

Verder geeft de cursus ook veel informatie over de geschiedenis van Thailand, wel altijd gecombineerd met de geschiedenis van de taal.

Zo schijnt het alfabet ontworpen te zijn door koning Ramkhamhaeng de Grote wat in 1283 gebeurd zou moeten zijn.

Het huiswerk voor les 1 lijkt meer op strafwerk. Ik moet iedere letter van het alfabet 20 keer opschrijven. En laat het alfabet nu bestaan uit 44 medeklinkers en 32 klinkers.

20 * (44 + 32) = RSI.

Want dit zal ik wel niet mogen gebruiken. Toch via internet maar eens een Thais toetsenbord opsnorren. Of anders Tuk vragen er eentje op te sturen.

Alle ballen verzamelen

Goed, ik denk dat deze plaatjes veel van de eerder gestelde vragen beantwoorden.



***UPDATE***
Er blijven wat vragen open, okee, hier de antwoorden

De dinnerdate
Was gezellig en lekker. Verder niet mijn type, wel als hele goede vrienden. Het mooiste was dat ik niet eens hoefde te betalen. Dus dat gaan we in januari of zo nog eens overdoen op mijn kosten

De boom
Goedhouden is niet zo´n probleem. Ik ben geen koukleum, dus de kachel staat bij mij nooit te loeien. Voldoende water geven, niet tegenaan lopen en zorgen dat je overdag weinig thuis bent, dan zie je het niet als de naalden wat bruinig worden.

De gele "beer"
Is niet echt een beer. Ooit in een middagpauze gekocht op Schiphol. Met een batterij erin, barst hij in een aanstekelijke lach uit als hij door elkaar wordt gerammeld of wanneer er veel lawaai is. Werkt ook prima op binnenkomende telefoontjes of sms´en.

Dag Sinterklaasje

Sinterklaas eruit, boom erin.

Het is 6 december, dus het mag weer. Alleen de kale boom vandaag, nu vliegen voor m'n dinerafspraak.

Slecht voor de bloeddruk: ambtenaren

Ik had vorige week al een kleine aanvaring met onze gemeentelijke diensten hier in Spijkenisse.

Vanmiddag moest ik naar het oogziekenhuis (zie hier voor de uitslag) en het leek me wel handig om vrij te nemen. Kon ik gelijk even langs het stadhuis.

Voor alle zekerheid maar even gebeld wat ik allemaal nodig had. "Alleen een geldig legitimatiebewijs meneer, dat is alles". "Zeker weten, geen andere dingen die jullie nodig hebben"? "Nee meneer, een geldig legitimatiebewijs is alles, meer hoeven we niet".

Nou heb ik geen idee hoe die formulieren eruitzien of wat erop staat, maar dit antwoord leek me duidelijk.

Vanochtend op het stadhuis. Een hele zaal vol met wachtende mensen. In totaal 11 balies, waarvan 5 bemensd. Dat schiet lekker op. Maar dan eindelijk, B132, balie 11.

Helemaal blij... nu gaat het lukken. Naam en geboortedatum van Tuk kende ik uit m'n hoofd geen probleem. "Goed, en wat is haar geboorteplaats"? "Euhhhhh, moeten jullie dat ook weten"? Ja, alles precies zoals op haar paspoort staat.

Beste gemeente, is het nou zo moeilijk om wanneer een burger naar jullie belt met het verzoek om informatie, hem dan ook ALLE INFORMATIE TE GEVEN DIE HIJ NODIG HEEFT, DUS OOK DE GEGEVENS DIE HIJ MEE MOET NEMEN? @!#$!@#$!@#@#$%@%$.

Dit is toch gewoon om droevig van te worden. De politiek klaagt wel dat privatisering zo slecht is, maar hun eigen product is nog veel droeviger. Ik som even op: slechte bereikbaarheid, onvolledige informatie, hoge kosten, lange wachttijden.

Vergeleken bij de overheid zijn NS en UPC toonbeelden van klantvriendelijke bedrijven met een vlekkeloos product.

Helaas was Tuk telefonisch niet bereikbaar, dus heb ik maar een mail gestuurd om alles nog even te checken. Vooral haar geboortedatum, want ik weet eerlijk gezegd niet of die volgens de Gregoriaanse kalender genoteerd staat, of volgens de Boeddhistische kalender. En dat scheelt toch zomaar 443 jaar.

En omdat we het dan toch indirect weer over Thailand hebben, gelijk maar even een applausje voor de jarige vandaag.

Koning Bhumibol Adulyadej van Thailand, oftewel Rama IX, viert vandaag, 5 december, zijn 79ste verjaardag.

Voor Nederlanders is het onbegrijpelijk hoe de Thai hun koning vereren. Semi-grappig feliciteerde ik Tuk vanochtend met de koninklijke verjaardag. En in plaats van een grapje terug, bedankte ze me bloedserieus uit naam van de koning voor de felicitaties. Ik heb het niet gevraagd, maar ik weet zeker dat ze vandaag haar gele t-shirt aanheeft. Zoals vermoedelijk de rest van Thailand.

Dat maakt Beatrix alleen in haar stoutste dromen mee denk ik.

***UPDATE***
Inmiddels contact met Tuk gehad. Ze snapte de sms niet helemaal, maar zag wel het woord "visum" en begreep dus dat het belangrijk was. Heb uitgelegd wat ik nodig heb en een sms gestuurd zodat ze het nog eens door een vriendin kan laten controleren.

Inmiddels is er geen haast meer, moet zo richting Rotterdam, dus heb de stress aan haar kant iets kunnen verminderen. Ze stuurt me morgen alle info die ik nodig heb.

***UPDATE II***

Aan: info@spijkenisse.nl
Betreft: Telefonische informatieverstrekking

Mijne dames, heren,

Na me eerder al te hebben verbaasd over de beperkte openstelling van het stadhuis, heb ik vandaag extra vrijgenomen om op de door u gewenste tijdstippen het stadhuis te bezoeken.

Vorige week had ik me als extra voorzorg al laten inlichten over de benodigheden in het geval van een uitnodigingsbrief en garantverklaring. Er werd mij verteld dat, naast een legitmatiebewijs van mij, er verder geen bijzondere informatie nodig was.

Vanochtend werd mij echter gevraagd de geboorteplaats van mijn gast op te geven, zonder die info was het niet mogelijk de gevraagde documenten te verstrekken.

Het kan natuurlijk aan mij liggen, maar in mijn ogen is de geboorteplaats van een vriendin niet iets waarvan je mag aannemen dat iedereen dat meteen weet te vertellen. Mijn vraag is dus ook, waarom wordt dit er niet bijgezegd als ik speciaal opbel met de vraag welke gegevens ik mee moet nemen?

Omdat ik mijn vriendin telefonisch niet kon bereiken, nog afgezien van het feit of ik de geboorteplaats in Thailand foutloos had kunnen schrijven, ben ik dus wederom voor niets naar het stadhuis gegaan en kan ik volgende week opnieuw een poging wagen.

Ik zou u dan ook willen verzoeken om de informatieverstrekking aan de telefoon op een hoger niveau te brengen. In ieder geval op een niveau waarvan wij als burger mogen aannemen dat die voldoende is.

Voor de goede orde wijs ik u erop dat ik op mijn weblog ook aandacht hieraan besteed. Niet om u te chanteren, maar meer om te voorkomen dat u door anderen hierop gewezen moet worden.

Met vriendelijke groeten,
Peter Stroo

Journalisten gijzelen

De afgelopen week stonden 2 Telegraaf-journalisten zelf in het nieuws. Zij waren gegijzeld omdat ze hun bron niet wilden prijsgeven. Ik heb me vreselijk geërgerd aan het ach-en-wee van de heren journalisten, maar daar gaat het nu niet over.

Ik wil namelijk een andere journalist(e) voordragen voor gijzeling. En wel de journalist(e) die dit verhaal over de demontage van een vliegtuigbom bij Bleiswijk heeft geschreven.

Voor het wordt aangepast, ik heb een screenshot gemaakt van een stukje hieruit:

Deze beoefenaar(ster) van de persvrijheid, toont hier een totaal ontbreken aan enig historisch besef.

De strekking van het verhaal is namelijk dat zelfs in 1944, zeg maar toen er alleen op Sicilië en de laars van Italië nog geallieerde soldaten rondliepen, er in Den Haag nog een geallieerde munitieopslag was, die de Duitschers als sinds mei 1940 in bezit probeerden te krijgen.

Klinklare onzin dus. Deze journalist(e) zou net zo lang gegijzeld moeten worden om op het gemakje de boeken van Loe de Jong uit het hoofd te leren.

Nou is het natuurlijk niet zo dat ik de hele geschiedenis van de omgeving hier uit m'n hoofd ken. Maar dat is ook niet nodig met het huidige internet. Door gebruik te maken van een aantal woorden die in het nieuwsbericht wordt genoemd, is het mogelijk om voldoende informatie boven water te krijgen.

Slechts 30 seconden Googlen (zoekwoorden: bombardementen + Bleiswijk) geeft op die manier een meer aannemelijke redenen voor de uitgevoerde bombardementen, waarvan de vandaag opgeruimde Engelse 500 ponder het ietwat explosieve overblijfsel is.

Een website van Rijkswaterstaat zegt het volgende:

Gedurende de Tweede Wereldoorlog stonden in de B-driehoek Duitse luchtafweerbatterijen en raketsystemen opgesteld. Door Engelse bommenwerpers zijn in dit gebied, met name rondom de huidige A12, meerdere bombardementen uitgevoerd. Hierdoor kunnen er in de buurt van deze plaatsen nog munitie, granaten en bommen in de bodem aanwezig zijn.

De B-driehoek staat hier dan voor de dorpen Bleiswijk, Berkel en Roderijs en Bergschenhoek.

Een andere oplossing vereist iets meer zoeken. Want wat was er in 1944 namelijk aan de hand in Den Haag dat de geallieerden er zoveel interesse in hadden. Het antwoord is simpel: De V2.

Deze site verteld alles over lanceerplaatsen van V2's in Den Haag, de wijze van aanvoeren en lanceren en het pijnlijke bombardement van 3 maart 1945, waarbij 520 doden vielen en 432 mensen vermist werden.

Kort samengevat, de V2's en de vloeibare zuurstof die nodig was voor de aandrijving, werden rechtstreeks uit Duitsland per trein aangevoerd. En kort na het bombardement van 3 maart 1945, was het de Britten duidelijk dat de dreiging van de V2's alleen kon worden bestreden door het lamleggen van de spoorlijnen richting Den Haag.

Dus ik vermoed dat de betreffende journalist(e) van zijn/haar bron te horen heeft gekregen dat de geallieerden probeerden te voorkomen dat de Duitse V2's hun opslagplaats in Den Haag zouden bereiken. Hetgeen op de eerder beschreven wijze "verkracht" is.

***UPDATE***

Aan: redactie@nu.nl
Betreft: Reactie op artikel: Ontmanteling vliegtuigbom succesvol verlopen
Beste redactie,

Ik heb me verbaasd over de laatste alinea van dit stukje over de ontmanteling van de vliegtuigbom.

Geloven jullie werkelijk dat er in 1944, toen Den Haag bezet was door de Duitsers, er een geallieerde munitieopslagplaats was die de Duitsers nog niet hadden ontdekt?

Dat een journalist(e) zo'n fout maakt kan ik me al bijna niet voorstellen. Maar omdat ik dit bericht op meerdere plekken heb gezien, doet vermoeden dat het een ANP bericht is. Maar dat u als redactie dit plaatst zonder een kanttekening bij te maken, dat verbaast me wel.

Kon het niet nalaten er op mijn weblog een stukje aan te wijden. Het gijzelen van de journalist(e) in kwestie moet u niet te letterlijk nemen, ik overdrijf graag: http://stroo.blogspot.com/2006/12/journalisten-gijzelen.html

Met vriendelijke groeten,
Peter Stroo

Snabbeldorp

Op 24 maart van dit jaar besteedde ik er al aandacht aan: Snabbeldorp.

Een klein, inmiddels niet meer bestaand gehucht, nabij Zoutelande, onder de Zeeuwse duinen.

Dit schilderij hangt al zo lang als ik me kan herinneren bij een oom aan de muur. En vanochtend heb ik er op verzoek van m'n vader een foto van gemaakt. Begreep het niet helemaal zo, dus ik vroeg hem "waarom nou hier een foto van?". Zijn antwoord verraste me een beetje "Omdat ik in die boerderij geboren ben".

(klik op de foto voor een vergroting)

Het blijkt dus de boerderij van zijn opa en oma van moederskant te zijn, in het eerder genoemde Snabbeldorp.

Op deze geallieerde kaart zijn de boerderijen duidelijk ingetekend. Moet Pa toch eens vragen welke van de boerderijen het nu is. Er zijn een aantal kanshebbers.

Niet alleen de plek waar hij is geboren, maar hoogstwaarschijnlijk ook de plek waar hij een groot deel van de Tweede Wereldoorlog heeft doorgebracht, zeker de periode dat zijn vader als dwangarbeider in Duitsland zat.

En dus wel een heel bijzonder schilderij waar ik al die tijd naar heb zitten staren.

Minder fraai zijn de beschadigingen aan het schilderij. Hoewel het door iedereen ten stelligste wordt ontkend, is er volgens mij gewoon een keer iemand met een natte doek overheen gegaan om het stof er vanaf te halen.

Nou, dat is gelukt, samen met wat verf.

De naam van de schilder is niet echt te ontcijferen, maar ik schat in dat het niet echt door een groot kunstenaar is geschilderd, al vind ik het wel een mooi schilderij. De grootste waarde zit hem vermoedelijk in het emotionele deel, niet zozeer in het financiële.

Aan de andere kant, het is misschien niet verkeerd het eens op te laten knappen. Het wachten is dus gewoon nog even tot Olijfje haar studie optimaal gaat benutten en als restaurateur aan de slag gaat.