Openluchtmuseum

Natuurlijk had ik gisteren al wel een idee over wat ik vandaag wilde gaan doen, ik moest het alleen nog even diplomatiek brengen.

Er zijn namelijk 3 dingen waar Vi een hekel aan heeft:

• Lang in de auto zitten, waarbij "lang" meer dan 30 minuten is;
• Veel lopen
• Alles waar het woord "museum" in voorkomt.

Overigens zijn die laatste twee dingen iets wat je "typisch Thais" zou mogen noemen.

Een trip naar het Openluchtmuseum in Arnhem moet je dan even tactisch brengen. En dat heb ik gedaan omdat ik zeker wist dat ze het leuk zou vinden. En ook dat bleek helemaal te kloppen.

Wat haar in de diverse boerderijen nogal interesseerde was de bedstee en het feit dat de knechten en meiden in de stal moesten slapen.

Ook de bakfiets was wel iets wat haar kon bekoren, zeker omdat die in de kaasfabriek stond, die ze ook heel interessant vond.

Zelf heb ik nog even nagevraagd of ze misschien mijn pakketje al gevonden hadden, maar dat bleek helaas niet het geval te zijn.

Na vele molens aan de buitenkant bewonderd te hebben, kon ze er nu eindelijk eens eentje van binnen zien, al hadden de trappen wel iets minder steil gemogen van haar.

Zoals ik al zei zijn Thai over het algemeen niet zo kapot van musea. Kijken naar iets in een vitrine met een papiertje ernaast waar je bovendien niet aan mag komen, is niet iets waar een Thai voor warm loopt. En Vi is daarop geen uitzondering. Maar oude gebruiksvoorwerpen die je aan mag raken, oude beroepen die je uitgelegd worden, een draaiende molen die je van dichtbij kunt bekijken, dat bevalt haar wel.

En dus gaan we binnenkort nog wel eens die dingen bekijken waar we nu geen zin meer in hadden. Dat is het voordeel van een museumjaarkaart.

Dit jaar staat het museum stil bij de vele emigranten die Nederland kende. Overal in het museum vind je informatie over emigranten, spijtoptanten en dergelijke. Vi kon zich er wel iets bij voorstellen.