Dat idee stond me wel aan. Alleen welke parlementariër? Dus heb ik maar voor de veilige weg gekozen en een mailtje gestuurd aan de voltallige Algemene commissie Immigratie en Asiel van de Tweede Kamer.
Geachte leden van de algemene commissie voor Immigratie en Asiel,
U krijgt waarschijnlijk veel ambtelijke beleidsstukken onder ogen en ik wilde u eens wat afwisseling geven met een praktijkverhaal uit de inburgering.
Mijn vrouw heeft onlangs voor de eerste maal het inburgeringsexamen gedaan en is helaas gezakt voor het onderdeel Portfolio. Nou krijgt ze nog een herkansing, dus wat dat betreft is er geen man over boord. Voorafgaande aan het examen heb ik veel met haar geoefend, gebaseerd op de ervaringen van klasgenoten en van de informatie uit de “handleiding panelgesprek” . En ik dacht echt dat ze er klaar voor was.
Dat was ze dus niet en zodoende komt er een herkansing. Om haar een teleurstelling te besparen en de belastingbetaler extra uitgaven, wilde ik uitzoeken of het mogelijk was om het proces verbaal van het panelgesprek te kunnen inzien, om zo te kijken waarom ze gezakt is. Waren het zenuwen? Een verkeerde voorbereiding? Met die kennis kunnen we de voorbereiding op de herkansing aanpassen en hopelijk wel een positief resultaat halen.
Helaas. Het blijkt dat het proces verbaal enkel is in te zien na een schriftelijk verzoek bij de examencommisie, waarna –na een positief besluit- inzage alleen mogelijk is ten kantore van het SCI in Groningen. Vanuit Spijkenisse, onze woonplaats, toch een reis van zo’n 500 km. En omdat ik aanneem dat de ambtenaren van DUO-SCI niet in het weekend of de avonduren werken, moet ik daar dan ook een vrije dag voor nemen.
Lijkt mij persoonlijk een typisch staaltje van het voeren van een ontmoedigingsbeleid. In deze tijd van DigID is het toch ongelooflijk dat je 500 km met de auto moet afleggen om een documentje in te zien.
Nu ben ik nogal dwars en koppig en de brief naar de examencommissie ligt dus al klaar, maar ik zie echt niet in hoe dit soort beleid past in het motiveren van inburgeraars, om nog maar te zwijgen over het terugdringen van overbodige autokilometers.
Want als de overheid mij 500 km laat rijden omdat het teveel werk is om een briefje digitaal ter beschikking te bestellen, dan denk ik dat het met dat milieubeleid ook wel mee zal vallen. Daarnaast ben ik zelfstandig ondernemer en een dag niet werken kost zowel mijzelf als de fiscus, de nodige inkomsten.
Ik heb dit verhaal ook op mijn weblog gepost. Mocht u het daar nog eens na willen lezen (samen met de reacties van andere Nederlanders) dan kunt u dat vinden op http://stroo.blogspot.com/2011/01/milieubewustzijn-in-nederland-hahaha.html
Met vriendelijke groeten,
Peter Stroo
Niet dat ik het vermoeden heb dat ik maandag een mailtje krijg vanuit Groningen met daarin het gevraagde proces verbaal. Ik ben eigenlijk wel benieuwd of ik überhaupt een reactie krijg.
Wellicht herinnert u zich nog mijn milieudelicht. In mijn post van 18 december gokte ik dat het wel 2011 zou worden eer ik nog iets van deze zaak zou vernemen. En dat is uitgekomen. Het is inmiddels 2011 en ik heb nog niets gehoord.
Maar ach, het valt allemaal netjes onder de noemer "Burgerlijk Recalcitrant"
***INSTANT UPDATE***
Leuk, 3 parlementariërs hebben de moeite genomen om een "Niet aanwezig" melding in te stellen. Deze reactie heb ik zelf 3x door moeten lezen voor ik hem helemaal snapte:
Geachte lezer, De komende weken ontvang ik uw e-mail wel, lees deze op veel momenten niet direct en zal zo nodig dus niet onmiddellijk met een passende reactie komen. Voorzover ik niet heb gereageerd, zal ik vanaf 11 januari 2011 de achterstand wegwerken. Ik stuur u een reactie voor zover het noodzakelijk is.
0 reacties:
Een reactie plaatsen