Soms ben ik stomverbaasd

Soms ben ik dus stomverbaasd. Voornamelijk als je iets doet waarvan je eigenlijk de uitkomst al weet.

Een mailtje sturen naar parlementariërs.. en dan hopen op een antwoord. Alsof die niets beters te doen hebben.

Maar kijk, inmiddels 2 reacties binnen. Eentje vandaag in reactie op mijn vorige post. Een reactie van Martijn van Dam van de PvdA:

Peter, dank voor je mail en de link naar je blog. Ik dacht: ik reageer hier maar. Ik vind het een absurd verhaal! Volgende week praten we met Donner over inburgering, ik zal het hem meteen vragen!
Martijn.

De andere reactie kreeg ik gisteren al, van een beleidsmedewerker van de SGP:

Hartelijk dank voor uw mail. We delen uw opvatting dat dit onderdeel van het inburgeringsbeleid bepaald geen stimuleringsbeleid is. We zullen in voorbereiding van debatten over inburgering dit punt meenemen en bezien welke versoepelingen mogelijk zijn.

Inmiddels toch ook maar de brief naar de examencommissie op de bus gedaan. Want de aanvraag voor de herkansing is al ingediend en ik weet niet hoelang die examencommissie erover doet om te antwoorden.

Op school heeft Vi te horen gekregen dat ze voor het andere deel van het examen 74 punten heeft gehaald, terwijl 75 punten de norm is om te slagen. Met de hakken net niet over de sloot dus. Voor het proefexamen dat ze 2 weken voor het echte examen moest afleggen had ze 80 punten.

Tijdens het examen had ze wat last van haar mond en was haar uitspraak minder dan normaal. Dan rekent de computer misschien net iets fout wat ze eigenlijk goed bedoelde. Zo op het randje kan het dus zijn.