Een maand later, op 11 november 2010 gevolgd door mijn verzet op de strafbeschikking. En tenslotte op 29 november 2010 nog een laatste stuiptrekking.
Daarna werd het stil. Oorverdovend stil. En aangezien deze week de acceptgiro met gemeentelijke belastingen in de bus viel die mij herinnerde aan dit open eindje, maar weer eens een mailtje er tegenaan gegooid.
Een open brief aan de plaatselijk wethouder van Ruimtelijke Ordening en Milieu, Christel Mourik. Waar ik notabene op heb gestemd bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen, maar dat terzijde.
Geachte mevrouw Van Mourik, beste Christel,
Op 12 november 2010 zond ik u per e-mail een brief die ik ook aan het Openbaar Ministerie had verstuurd. Na een vraag op Twitter aan @gemSpijkenisse, reageerde u op 29 november dat u de mail had ontvangen en uw ambtelijk apparaat had gevraagd met de mail aan de slag te gaan. Nagenoeg tegelijkertijd kreeg ik via Twitter het bericht dat mijn mail zou worden behandeld door mevr. A. Luyten.
Onlangs ontving ik van de gemeente Spijkenisse de jaarlijkse aanslag gemeentebelastingen en zag daar het bedrag van €266,22 dat ik moet betalen aan milieuheffing. En dat herinnerde me eraan dat ik nog een vraagje open had staan.
Nou begrijp ik dat molens, stadstheaters, parkeergarages en onderzoeken naar camerabewaking veel belangrijker zijn en veel tijd van het ambtelijk apparaat vergen, maar na zo’n 3 maanden vind ik zelf dat de beantwoordingstermijn, zoals je die redelijkerwijs van de overheid zou mogen verwachten, toch wel verstreken is.
Overigens heb ik van het Openbaar Ministerie ook nog niets vernomen, maar aangezien daar Officieren van Justitie en rechters moeten worden vrijgemaakt om mijn verzet te beoordelen, heb ik daar nog een beetje geduld mee.
Voor het geval u het vergeten was, mijn strafbaar handelen bestond eruit dat ik nietsvermoedend oud papier in een container heb gedeponeerd die buiten mijn eigen wijk staat en waartegen ik verzet heb aangetekend, onder andere omdat in mijn mening de gemeente tegenstrijdige informatie verstrekt, geen pogingen doet om mensen te behoeden om strafbare feiten te plegen en bovendien bekeuringen oplegt zonder dat duidelijk is wat men er mee wil bereiken.
En ik ben erg benieuwd hoe de gemeente aankijkt tegen dat verwijt.
Want wat me nog meer steekt is dat ik ook in de openbare ruimte niets van een verandering waarneem. De laatste keer dat ik op “het plaats delict” kwam zag ik nog steeds mensen die hetzelfde strafbare feit pleegden als waarvan ik ben beschuldigd en stonden er nog steeds geen borden om die mensen op de hoogte te brengen van hun laakbaar handelen. Kortom, het periodiek bekeuren van burgers die zich van geen kwaad bewust zijn, frustreert niet alleen de bekeurde burgers, maar helpt ook het probleem niet uit de wereld.
Op zich ben ik voorstander van een zero-tolerance beleid, maar dat moet dan wel consequent en met duidelijke regels worden toegepast. In dat licht ben ik ook heel benieuwd wat er gaat gebeuren met de bekeuring van bakker Voskamp. Al waren de regels in dat geval misschien wel duidelijk, maar is daar de politiek weer aan het draaien.
Ik hoop dat ik spoedig een officieel standpunt van de gemeente mag ontvangen.
Met vriendelijke groeten,
Peter Stroo
P.S. De eerlijkheid gebiedt me te vermelden dat ik de tekst van deze mail ook publiceer op mijn weblog http://stroo.blogspot.com. Niet om u of de gemeente onder druk te zetten, maar omdat ik mijn lezers al vanaf het ontvangen van de bekeuring op de hoogte heb gehouden van de ontwikkelingen.
0 reacties:
Een reactie plaatsen