Maar hoe meer foto's ik maakte, hoe meer ik tegen de beperkingen van het toestel aan liep. Met name de beperking om goede foto's bij slecht licht te nemen. Gebruik van de flitser was lang niet altijd (meestal niet zelfs) voldoende om die beperking minder te laten zijn.
Op zich is dat nog geen probleem, maar als je je toestel wilt gaan gebruiken om foto's voor je werk te maken en je werk bevindt zich in minder goed verlichte omgevingen, tja, dan heb je een probleem.
En dus besloot ik dat het tijd werd om eens de stap naar een spiegelreflex te maken. Alleen... welke?
Dus geruime tijd allerlei websites doorgespit op zoek naar het perfecte toestel, waarbij ik al snel tegen de vraag aanliep: wat is beter, een Canon of een Nikon. Dit bleek een vraag te zijn in de categorie "The Stones vs The Beatles". Het antwoord bleek vooral in de persoonlijke voorkeur te liggen.
Een toestel dat mijn aandacht trok was de Nikon D90. Kwam goed uit allerlei tests en de prijs was ook zeer schappelijk. Dat komt trouwens vooral omdat de D90 een aflopend model is waarvan de opvolger al staat te trappelen en dus gaan de prijzen naar beneden.
Ik besloot maar eens een fotospeciaalzaak binnen te stappen om me deskundig te laten voorlichten. En de voorlichting bij Foto Van der Waal in Schiedam was deskundig. Mijn vermoeden dat de D90 een goed toestel was werd bevestigd en uiteindelijk werd het toestel uit de etalage gehaald en in mijn handen gestopt. En dat voelde prima. Alsof het er speciaal voor gemaakt was.
Ter plekke ook maar meteen de knop doorgehakt en het toestel gekocht. Samen met twee objectieven omdat met alleen een body je ook niet ver komt.
Met mijn Panasonic had ik een 12x zoom lens en om hetzelfde resultaat te krijgen, had ik dus twee objectieven nodig. Dat werden de 18-105mm f/3.5-5.6G ED AF-S VR DX en de 70-300mm f/4.5-5.6G ED-IF AF-S VR Zoom. Alles bij elkaar een aardig setje. Aardig gewicht ook.
Omdat ik hem net voor mijn vakantie heb gekocht, heb ik in Thailand lekker kunnen spelen. En fraaie foto's gemaakt, maar ook foto's waarvan ik denk: dat moet beter kunnen. En het kan ook beter, alleen moet ik me dat nog even aanleren.
Die twee objectieven is trouwens wel eens lastig als je even flink wilt inzoomen. Vroeger was dat even een knopje indrukken, nu een heel objectief verwisselen. Maar ach, zo blijf je bezig.
De komende tijd komen hier dus de nodige foto's voorbij uit Thailand met een verhaaltje erbij. Zo kom ik aan veel posts en kan ik plaatjes laten zien... plaatjes en praatjes dus.
Wat verder opvallend is, is dat zowel de body als de objectieven "Made in Thailand" zijn. Maar dat de prijzen in Thailand hoger liggen dan wat ik er voor betaald heb. En niet een klein beetje, maar echt 1,5x tot 2x hoger. Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Of ik heb bij de verkeerde fotozaak staan kijken, dat kan ook natuurlijk.
0 reacties:
Een reactie plaatsen